fot. Radio DoxaW Muzeum Diecezjalnym w Opolu odbyła się konferencja naukowa poświęcona pierwszemu biskupowi ziemi opolskiej Franciszkowi Jopowi z okazji 50. rocznicy jego śmierci. W programie znalazły się wystąpienia bpa prof. Jana Kopca, bpa Waldemara Musioła oraz ks. prof. Erwina Matei, poświęcone działalności biskupa Franciszka, kontekstowi historycznemu oraz jego wpływowi na kształt dzisiejszej liturgii. Konferencji towarzyszyła wystawa z jego rękopisami i rzeczami osobistymi, a punktem kulminacyjnym była Msza Święta w katedrze, gdzie został pochowany.
– Ta jego historia tutaj w tych trudnych czasach funkcjonowania jest nie do przecenienia. Był takim przyjacielem każdego kapłana. Bardzo bolał nad tym, iż wtedy wyjechało z naszej ziemi wielu księży. W takim etapie agonii jeszcze tylko wyszeptał – 187 księży wyjechało – to był ból dla niego do końca – wspomina biskup Andrzej Czaja.
– Chcę spojrzeć na posługę ks. biskupa Franciszka z perspektywy także potrzeb naszych czasów – potrzebę integracji i pojednania – dla której biskup Franciszek uczynił wręcz krok milowy. Realizował programy duszpasterskie – wyznaje biskup Waldemar Musioł.
– Już podczas studiów prawniczych w Rzymie zorientował się, iż nie trzeba tylko podchodzić do liturgii Kościoła jurydycznie, iż trzeba ją też zrozumieć teologicznie. Potem się okazało, iż się to bardzo przydało, kiedy się rozpoczął Sobór Watykański II. On brał udział we wszystkich sesjach – mówi ks. prof. Erwin Mateja, liturgista opolski.
Biskup Franciszek Jop zostanie zapamiętany nie tylko jako pierwszy biskup naszej diecezji i przez pryzmat tego, w jak trudnych czasach było mu dane sprawować tę funkcję, ale przede wszystkim przez swoją miłość do Chrystusa. Miłość, którą okazywał poprzez swoją troskę o całokształt liturgii, o formację i o przybliżenie Boga wszystkim ludziom.
bp Andrzej Czaja, bp Waldemar Musioł, ks. Erwin Mateja
Dłuższa relacja:
Autor: Damian Serwuszok
