Ciąża

Anioł Stróż – Opowieść o Ochronie i Nadziei

Anioł Stróż – Opowieść o Ochronie i Nadziei

naszkraj.online 4 godzin temu Pamiętam, iż nie znałam rodziców Jadwigi. Ojciec odszedł od ciężarną matki i po tym nie było już o nim żadnych wieści. Mama zmarła, gdy Jadwiga skończyła rok. Nagle wykryto u niej nowotwór i odżyła jedynie chwilę, niczym świeca przygasła....
Człowiek z zagadkowymi zdolnościami: Odkryj tajemnice Czukrowania!

Człowiek z zagadkowymi zdolnościami: Odkryj tajemn...

naszkraj.online 5 godzin temu Byłem na oddziale położniczym w szpitalu w Warszawie, patrząc na wykres serca płodu podczas porodu. EKG dziecka było zupełnie prawidłowe. Patrzyłem na tę linię wyjeżdżającą z aparatu niczym wąż i myślałem o tym, jak nasza położna, pani Zofia, musiała...
ZANIM SIĘ ROZSTANEMY

ZANIM SIĘ ROZSTANEMY

newskey24.com 5 godzin temu Zanim się rozstali Aleksy uwielbiał swoją żonę Jadwigę. Nie mógł się od niej oderwać. Mimo iż po sześciu latach małżeństwa nie mieli jeszcze dzieci, Aleksy wciąż był zachwycony. Jadwiga była o siedem lat młodsza od męża i po prostu...
Dorota Wellman o traumie po porodzie. "To jest okropny moment w życiu matki"

Dorota Wellman o traumie po porodzie. "To jest okr...

tvn.pl 6 godzin temu Dorota Wellman wróciła do jednego z najbardziej bolesnych doświadczeń swojego życia. W podcaście "Wojewódzki&Kędzierski", w którym towarzyszył jej dorosły już syn Jakub, dziennikarka szczerze opowiedziała o traumie okołoporodowej, samotności i st...
Dwie Żony: Miłość, Zazdrość i Przeznaczenie w Polskim Sercu

Dwie Żony: Miłość, Zazdrość i Przeznaczenie w Pols...

naszkraj.online 11 godzin temu Niezrodzająca staruszka to już nie staruszka, a półstaruszka, tak mówi moja teściowa Jadwiga westchnęła, zmieszany uśmiech wymalował się na twarzy. A ty nie słuchaj nagle i przytłumionym głosem odparła przyciszona ciotka Zofia, Bóg wie, co robi. Nie ...
Dziecko dla przyjaciółki Kiedy Lila przechodziła ostatnie miesiące ciąży, jej młodszy brat wyjechał z domu, ojciec popadł w alkoholizm, a życie Lili zmieniło się w koszmar. Każdego ranka Lila wietrzyła mieszkanie, wynosiła puste butelki spod stołu i czekała, aż ojciec się obudzi. — Tato, przecież lekarz zabronił ci pić. Ledwo wyszedłeś z udaru. — Chcę, to piję. Kto mi zabroni? Tak łatwiej znieść ból. — Jaki ból? — Ból świadomości, iż nikomu nie jestem potrzebny. choćby tobie. Jestem tylko ciężarem. Straciłem wszystko, Lila. Żałuję, iż się urodziłem i założyłem rodzinę, która odziedziczyła po mnie słabość, biedę i brak własnej woli. Wszystko na marne, córko. Lepiej pić. Lila, i tak już w złym nastroju, złościła się. — Nic nie jest na marne, tato. Ludzie mają w życiu jeszcze gorzej. — Jak może być gorzej, córko? Ty dorastałaś bez matki. Zamierzasz teraz wychować dziecko bez ojca, w biedzie. — Nie jest tak źle, tato. Wszystko się może zmienić. Lila ze smutkiem wspomniała czasy, gdy szykowała się do ślubu z Ilją. Tak, świat się zawalił, ale trzeba żyć dalej. Tego dnia ojciec znowu się upił. Lila wybuchnęła: — Przepiłeś pieniądze, które odkładałam na czarną godzinę? Jak je znalazłeś? Przeszukałeś mi rzeczy?! — Wszystko w tym domu należy do mnie — odparł ojciec — choćby emerytura, którą przede mną chowasz! — I wszystko przepiłeś? Nie pomyślałeś, z czego przeżyjemy? — A dlaczego mam myśleć? Jestem chory. Ty jesteś dorosła, teraz ty się mną zajmuj! Lila przeszukała wszystkie szafki. — Przecież pamiętam, wczoraj były jeszcze dwie paczki makaronu i olej. Teraz nie ma nic! Co zjemy na kolację? Lila była w szoku. Usiadła na krześle i zakryła twarz rękoma. Nie wiedziała jeszcze, iż ciotka Natalia regularnie sprowadzała ojca do picia i okradała dom. Cicha jak wąż, Natalia wślizgnęła się w ich życie i robiła wszystko, by zniszczyć rodzinę. Tamtej nocy Lila przepłakała całą noc, leżała zgnębiona i głodna. Rano ktoś zapukał do drzwi — przyszła Natalia Anatonoliewna. W modnym płaszczu, na obcasach, weszła do mieszkania choćby nie zdejmując butów. — Cześć. Moja znajoma z administracji meldunkowej powiedziała, iż macie długi i niedługo możecie zostać bez prądu. Co się u was dzieje, Lila? Może zrobię kawę? Nie czekając na odpowiedź, Natalia przeszła do kuchni i zaczęła grzebać w lodówce i szafkach. — Sama zrobię kawę, jesteś w ciąży jak moja córka, Swietka… Słuchaj, nie macie ani cukru, ani kawy. Nic tu nie ma. Chodźmy do sklepu. Lila unikała jej wzroku. — Ciociu Natalio, nie poczęstuję pani kawą. Lepiej proszę już wyjść. Natalia nie miała jednak zamiaru się wycofywać. — Masz kłopoty? Widzę, iż tak. Przecież już ci proponowałam, żebyś przeprowadziła się do mnie. Teraz nie proszę, a nalegam, zabieraj rzeczy i jedź ze mną. Tu nie ma warunków dla dziecka, twój ojciec pije, choćby nie masz co jeść! Nie mówiąc już o tym, iż ciąży potrzebujesz witamin… Pakuj się i jedź ze mną. Lila usiadła, bo zakręciło jej się w głowie. Łzy popłynęły jej po policzkach, a Natalia ją objęła: — Słuchaj, dziewczyno, wiem, iż nie czujesz do mnie sympatii. I wiem, nie zasługuję na przebaczenie, skoro moja córka odebrała ci narzeczonego. Ale nie jestem potworem i nie mogę patrzeć, jak się tu męczysz. Chcesz tego, czy nie, zaopiekuję się tobą. Reszta wydarzyła się jak przez mgłę: Natalia pomogła jej się spakować i zamówiła taksówkę. *** W dniu, gdy u Lili zaczęły się skurcze, Natalia nie odstępowała jej na krok. — Słuchaj mnie uważnie, Lila. Uprzedziłam personel, iż chcesz zrzec się dziecka. Kiedy już urodzisz, nie bierz go na ręce, nie przystawiaj do piersi. choćby nie patrz. Lila jęczała z bólu: — Ciociu Natalio, wszystko mi jedno. Chciałabym już urodzić. — Pamiętaj, co mówiłam — sama nie dasz rady wychować dziecka. Znalazłam już małżeństwo, które chętnie zaadoptuje twoją córkę. Po kilku godzinach na świat przyszła dziewczynka. — Waży 3300, zdrowa, wszystko w porządku. Pielęgniarka zawinęła noworodka w becik i wyniosła z sali, choćby nie pokazawszy go Lili. Ale lekarka popatrzyła na młodą matkę surowo: — Jak to rozumieć? Macie zdrową, śliczną dziewczynkę, a choćby nie chcecie na nią spojrzeć. Pani Eleno, proszę przynieść dziecko i przystawić do piersi. Lila pokręciła głową: — Nie chcę. choćby nie mam za co żyć, nie chciałam rodzić… Są ludzie, którzy bardziej jej potrzebują, podpiszę zrzeczenie… — Niech się pani opamięta, chociaż proszę spojrzeć na dziecko. Lila zacisnęła powieki, ale poczuła czuły dotyk na ręce. Pielęgniarka położyła dziecko obok, maleństwo zaczęło się tulić, otwierało usteczka i Lila w końcu spojrzała na swoją córeczkę. Maleńka, bezbronna dziewczynka patrzyła na nią i niezdarnie szukała piersi. — No i jak, mamusiu? Karmimy malutką — zażartowała lekarka. Ożywiła się, widząc jak Lila drży pod wpływem pierwszego wrażenia. — Śliczna dziewczynka, potrzebuje właśnie ciebie, rozumiesz? Lila rozpłakała się, objęła córeczkę i przytaknęła. Przez następne godziny nie mogła oderwać wzroku od córki. W Lili obudził się instynkt macierzyński. „Oto sens mojego życia — moja córeczka. Nieważne, iż Ilja odszedł, iż ojciec wariuje… Jestem potrzebna mojej córce, więc zostanę z nią”. *** Lilę obudził głos Natalii. Natalia, ubrana w szlafrok, weszła do sali i patrzyła na nią, leżącą w łóżku. — Zapomniałaś, co ustaliłyśmy? — zapytała cicho. — Obiecałaś, iż urodzisz i zrzekniesz się dziecka. Mam już ludzi, którzy chcą ją zabrać. — Nie oddam jej nikomu! — Ale co zamierzasz zrobić? Jesteś praktycznie bezdomna, bez pieniędzy! Gdzie pójdziesz z dzieckiem? — Do domu. Już nie będę nikomu przeszkadzać. Dam sobie radę. Lila zauważyła, jak twarz Natalii zmienia wyraz na złowrogi. — Zwariowałaś? Nie masz pieniędzy! Chcesz żebrać z dzieckiem?! Od krzyku obudziła się dziewczynka. Lila podniosła córkę. — Nie dotykaj! Ja ją nakarmię mlekiem modyfikowanym, powiem lekarzom, iż nie masz pokarmu — stwierdziła Natalia. Lila pokręciła głową. — Tu nie masz nic do gadania, to moja córka. Powiedziałam: nie zrzekam się jej! — Nie możesz! Obiecałaś! — krzyczała Natalia. — Proszę wyjść. Natalia wyszła. Sąsiadka z sali Lili odezwała się cicho: — Czyja to była baba? — Ciotka. — Straszna kobieta. Zrobiłaś dobrze, iż ją wygoniłaś. Jestem Lera, jak ci coś będzie potrzebne, pomogę. Są jeszcze dobrzy ludzie na świecie. — Ja jestem Lila. — Miło mi, Lila. Wiesz, wyglądała na kobietę, która chciała wyciągnąć twoją córkę z łóżeczka. Bardzo dziwna. *** Przed wypisem odwiedziła Lilę dawna przyjaciółka, Swieta. Szła niepewnie, z dużym brzuchem. — Cześć. Lila usiadła ostrożnie na ławce. Swieta usiadła obok. — Słyszałam, iż urodziłaś. — Tak. Córeczkę. Swiecie uciekły oczy. — Lila, sprawa jest taka. Mama już znalazła ludzi, którzy chcą zaadoptować twoją córkę. — I co? — Oni są bardzo bogaci i zrobią wszystko, żeby ją mieć. Swieta chwyciła Lilię za rękę: — Dają za twoją córeczkę milion złotych. Milion, Lila! Kupiłabyś sobie kawalerkę, albo dała zaliczkę na mieszkanie! — Naprawdę? — ironicznie kiwnęła głową Lila. — Skoro aż tak ci na nich zależy, oddaj im swoje dziecko. Swieta od razu się naburmuszyła, ale dalej trzymała Lilę za rękę. — Lila, oddaj dziecko mnie! Ja się nią zaopiekuję. To przecież córka Ilji. — Dasz sobie radę z dwójką dzieci? — Nic nie rozumiesz, Lila! Moja rodzina się rozpada! Lila zerwała się z ławki, chcąc odejść. Swieta złapała ją za rękaw, jej oczy były szalone. — Potrzebuję tego dziecka, Lila! — Puść. …Po paru godzinach do sali wpadł sam Ilja. Lila odsunęła się widząc go. — Urodziłaś? Mogę zobaczyć? — Nie, nie możesz! Przecież zaraz twoja Swietka urodzi, tam sobie oglądaj! — Musimy pogadać, Lila. Od dnia, gdy urodziłaś, nie mogę dojść do siebie. Chcę zabrać córkę do siebie. Zrzeknij się jej, a ja od razu ją zaadoptuję. Lila pokręciła głową: — Nie jestem taka jak wy, nie oddam własnego dziecka nikomu! Daremnie przyjechałeś, nie dostaniesz jej! Ilja upierał się, iż córka należy do niego. — Oddaj mi dziecko! Nie miałaś prawa rodzić beze mnie! I tak zabiorę to, co mi się należy! — Ty? Maminsynek? Najpierw zapytaj mamy o zgodę! Lila odepchnęła byłego chłopaka, wzięła córkę i poszła na dyżurkę: — Czy mogę prosić, by nikogo już do mnie nie wpuszczać? Nie chcę nikogo widzieć! Co za dom otwarty! Epilog W dniu wypisu Lila wychodziła ze szpitala, tuląc do siebie córeczkę. Była z nią sąsiadka z sali, Lera, którą odbierał mąż i mama. Lila zatrzymała się widząc samochód państwa Reznikowskich. Z auta wysiadła matka Iliji, Waleria Jakowlewna, zmierzyła ją wzrokiem jak drapieżnik. Lila poczuła dreszcz niepokoju. Niedoszła teściowa rzucała na nią groźne spojrzenia. Przypominała wilczycę szykującą się do skoku. Lera, zauważając niepokój przyjaciółki, podeszła bliżej. — Kto to, Lila? — Rodzice Ilji. — Tak patrzą, jakby czekali na ciebie. Lila, nie podoba mi się to. Mówiłam ci, iż mama przygotowała dla ciebie pokój, więc jedź ze mną. Lila przytaknęła. Sama czuła się niepewnie. *** Mieszkając u nowych przyjaciół, Lila niespodziewanie znalazła miłość — kuzyn Lery, wieczny kawaler Janek, zaczął się nią opiekować. Janek był dobrym człowiekiem: ożenił się z Lilą, adoptował jej córkę i pomagał teściowi. Co z Swietą i Ilją? Ich małżeństwo się rozpadło. Okazało się, iż Swieta udawała ciążę, zakładała sztuczny brzuch i okłamywała całą rodzinę Reznikowskich. Natalia Anatolijewna, chcąc chronić córkę, sama wyznała zięciowi, iż Swieta poroniła na wczesnym etapie. Zaproponowała wtedy genialny, jej zdaniem, plan. — Ilju, zięciu, nie gniewaj się na moją córkę — prosiła. — Tak, poroniła, ale i ty nie jesteś święty. Za chwilę urodzi ci się dziecko na boku. Pomyślałam, iż zabierzecie sobie dziecko, które urodzi Lila. Przecież nie będzie wasze obce, możecie ją adoptować. Rodzicom nic nie powiemy o poronieniu, udamy, iż Swieta była w ciąży, a jak Lila urodzi, zabierzemy jej dziecko i powiemy, iż to wasze. Ilji spodobał się ten plan teściowej. Wszystko byłoby dobrze, gdyby Lila się nie „zbuntowała” i nie zdecydowała zatrzymać córki — tym samym pogrążając byłą przyjaciółkę i jej matkę. Mama Ilji, Waleria Jakowlewna, była zawiedziona oszustwem synowej i wyrzuciła ją z domu, każąc synowi się rozwieść.

Dziecko dla przyjaciółki Kiedy Lila przechodziła o...

newsempire24.com 11 godzin temu Dziecko dla przyjaciółki Kiedy Basia była w ostatnich miesiącach ciąży, jej młodszy brat wyjechał z domu, a ojciec znowu sięgnął po alkohol. Od tamtej pory życie Basi zamieniło się w koszmar. Każdy poranek zaczynał się od przewietrzenia mieszkania, z...
Dominika Serowska przed ciążą ważyła 48 kg #shorts

Dominika Serowska przed ciążą ważyła 48 kg #shorts...

youtube.com 12 godzin temu Cały wywiad z Dominiką Serowską znajdziecie w linku: https://youtu.be/GN8AaGs9C30 🟣TIK TOK: https://www.tiktok.com/@kobieta.gazeta.pl 🟣Instagram :https://www.instagram.com/kobieta.gazeta/ 🟣Facebook: https://www.facebook.com/kobieta.gazeta/?locale=pl_...
Od 8 lat nie nazwano tak żadnej dziewczynki w Polsce. Kiedyś to imię gościło na królewskich dworach

Od 8 lat nie nazwano tak żadnej dziewczynki w Pols...

g.pl 13 godzin temu Wybór imienia dla dziecka to bardzo ważna decyzja. Część rodziców decyduje się przy tym na imiona członków rodziny. Dużą rolę odgrywa jednak przy tym też popularność. Niestety w rezultacie niektóre propozycje są coraz częściej pomijane, aż praktyczni...
To najlepszy wiek na pierwsze dziecko. Naukowcy podali liczbę

To najlepszy wiek na pierwsze dziecko. Naukowcy po...

ofeminin.pl 14 godzin temu Decyzja o powiększeniu rodziny to jeden z najbardziej przełomowych momentów w życiu. Wiele przyszłych mam zastanawia się, w jakim wieku najlepiej urodzić dziecko. Naukowcy z USA już to ustalili. Okazuje się, iż z rodzicielstwem lepiej się nie spieszy...
Zrezygnuj! Obiecałaś mi, iż odejdziesz z pracy!

Zrezygnuj! Obiecałaś mi, iż odejdziesz z pracy!

newsempire24.com 14 godzin temu Odwołaj to! Obiecałaś mi, iż zwolnisz się! Krzysztof, co ty sobie wyobrażasz? zapytała Jadwiga, ledwo dochodząc do siebie. Skąd ktoś odchodzi z takiej posady? Wiesz, ile tam płacą? Zgubiłaś się w pieniądzach, odparł z pogardą Krzysztof. Czy może wład...
Proszę Pani, niech Pani się nie gniewa, ale czy mogłaby mi Pani dać tego pięknego precla? – zapytała nieśmiała staruszka sprzedawczyni w piekarni.

Proszę Pani, niech Pani się nie gniewa, ale czy mo...

naszkraj.online 17 godzin temu Proszę, nie gniewaj się, ale czy mogłaby mi pani podać jeden z tych pięknych precli? zapytała nieśmiała staruszka, trzymając się kurczowo ladą w małej piekarni przy rogu. Niektóre dni wydają się urodzić się zmęczone. Niebo szare, ludzie w pośpiechu,....
Wbrew woli żony, zaprosił swoją matkę do domu, aby zobaczyła swoją nowo narodzoną wnuczkę.

Wbrew woli żony, zaprosił swoją matkę do domu, aby...

polregion.pl 17 godzin temu Pamiętam, iż pomimo sprzeciwu mojej żony, zaprosiłem do domu matkę, aby mogła ujrzeć nowonarodzoną wnuczkę. Moja matka, Zofia Kowalska, była człowiekiem, przy którym rozmowa zamieniała się w prawdziwy koszmar. Nie szanowała cudzych granic, a jej uwag...
Zrobiłem test DNA i straciłem rodzinę – jak zwykła ciekawość odebrała mi wszystko, co kochałem

Zrobiłem test DNA i straciłem rodzinę – jak zwykła...

newskey24.com 18 godzin temu Zdecydowałem się na test DNA i bardzo tego żałuję Musiałem się ożenić, bo dowiedziałem się, iż moja dziewczyna spodziewa się dziecka. Po ślubie zamieszkaliśmy razem z moimi rodzicami w Krakowie, bo nie było nas stać na własne mieszkanie i...
Glukozowa Bogini dla "WO": Po porodzie wszystko poszło w diabły. Na śniadanie ciastka

Glukozowa Bogini dla "WO": Po porodzie wszystko po...

gazeta.pl 18 godzin temu "Jednym z największych mitów jest przekonanie, iż cukier ma znaczenie tylko dla osób chorych na cukrzycę. W rzeczywistości skoki poziomu glukozy mają wpływ na wszystkich każdego dnia". Rozmowa z Jessie Inchauspé*, naukowczynią
Zimą Walentyna podjęła decyzję o sprzedaży domu i wyjeździe do syna.

Zimą Walentyna podjęła decyzję o sprzedaży domu i ...

naszkraj.online 19 godzin temu Zimą Walentyna podjęła decyzję, by sprzedać dom i wyjechać do syna. Zasłużona teściowa i jego potomstwo od dawna zapraszali ją pod swój dach, ale przywiązała się do własnych czterech kątów, jakby były jedynym schronieniem przed światem. Dopiero po ud...
Będą kontrole małych porodówek

Będą kontrole małych porodówek

kochanamama.pl 23 godzin temu NFZ planuje skontrolować małe oddziały położnicze. Ma to związek ze śmiercią jednej z pacjentek.
W dniu, w którym skończyłem osiemnaście lat, mama wyrzuciła mnie za drzwi. Lata później los ponownie zaprowadził mnie do tego domu, gdzie w piecu znalazłem kryjówkę skrywającą jej dzieciństwo.

W dniu, w którym skończyłem osiemnaście lat, mama ...

twojacena.pl 1 dzień temu W dniu, w którym skończyłam osiemnaście lat, matka wypchnęła mnie z domu. Lata później los skierował mnie z powrotem pod ten sam dach, a w kuchence odkryłam ukryte schowki, w których kryła się jej mrożąca krew w żyłach tajemnica.Ania...
W dniu, w którym skończyłem osiemnaście lat, matka wyrzuciła mnie za drzwi. Lata później los ponownie zaprowadził mnie do tego domu, a w piecu odkryłem skrytkę, w której ukrywała swoje dzieciństwo.

W dniu, w którym skończyłem osiemnaście lat, matka...

newskey24.com 1 dzień temu W dniu, w którym skończyłam osiemnaście lat, mama wyrzuciła mnie z domu. Lata później los przyprowadził mnie z powrotem do tego domu, a w kuchence odkryłam ukryte miejsce, w którym przechowywał jej przerażający sekret.Ania zawsze czuła się obcą w...
Dotknij spojrzeniem i poczuj szczęście

Dotknij spojrzeniem i poczuj szczęście

polregion.pl 1 dzień temu Dotknąć wzrokiem i poczuć szczęście Już od dziewiętnastu lat Kornelia Kowalska mieszka w swojej wsi pod Krakowem razem z matką Marią i babcią Stanisławą, wciąż czekając, aż pewnego dnia powróci Grzegorz, którego kocha od lat. Uśmiechając się na wspom...
Bezpieczna utylizacja dokumentów papierowych i elektronicznych w łódzkich firmach

Bezpieczna utylizacja dokumentów papierowych i ele...

faktykielce24.pl 1 dzień temu Każda firma wytwarza informacje, które z czasem tracą swoją przydatność operacyjną, ale nie przestają rodzić odpowiedzialności. Dane zapisane w dokumentach pozostają obciążeniem prawnym aż do momentu ich prawidłowego usunięcia. Nieuporządkowane zbior...
Izba porodowa w ośrodku zdrowia zaskoczyła rekordową liczbą osób. Mimo iż wszystkie wskaźniki wskazywały na całkowicie prawidłowy poród, zgromadziło się tam dwunastu lekarzy, trzech starszych pielęgniarek oraz choćby dwóch kardiologów dziecięcych.

Izba porodowa w ośrodku zdrowia zaskoczyła rekordo...

naszkraj.online 1 dzień temu Drogi Dzienniku, dzisiaj w poradni położniczej przy Szpitalu św. Jerzego w Warszawie panowała niespotykana gwar. Choć wszytkie wskaźniki wskazywały na prawidłowy przebieg porodu, przy naszym łożu zebrało się dwunastu lekarzy, trzy starsze pielęgniark...
Przez cały rok dawać dzieciom pieniądze na spłatę kredytu! Już ani grosza więcej nie dam!

Przez cały rok dawać dzieciom pieniądze na spłatę ...

polregion.pl 1 dzień temu Cały rok płacę pieniądze dzieciom, żeby spłaciły kredyt! Nie dam już kolejnego grosza! Mój mąż i ja mamy tylko jedno dziecko, dorosłego syna. Piotr już ma własną rodzinę, jesteśmy więc dziadkami. Dorastałam w czasach PRL i wyszłam za mąż...
Nie mam już z kim porozmawiać. Opowieść – Mamo, co ty mówisz? Jak to nie masz z kim pogadać? Przecież dzwonię do ciebie codziennie dwa razy – zapytała zmęczona córka. – Nie o to mi chodzi, Słoneczko – westchnęła smutno pani Nina – po prostu nie mam już żadnych przyjaciół, nikogo z mojego pokolenia. Z mojego czasu. – Mamo, przestań. Przecież masz koleżankę ze szkoły, Irenę. I szczerze mówiąc, jesteś bardzo nowoczesna i wyglądasz na dużo młodszą. No mamusiu, co ty? – zmartwiła się córka. – Wiesz, iż Irena ma astmę i nie może rozmawiać przez telefon, bo od razu się krztusi. A mieszka na drugim końcu miasta. Byłyśmy kiedyś we trójkę, pamiętasz, opowiadałam ci? A Marzenki już od dawna nie ma. Wczoraj zajrzała do mnie pani Tania z sąsiedniego mieszkania. Zaproponowałam jej herbatę, przyniosła własne drożdżówki – piekła akurat dla swoich. Opowiadała o dzieciach, wnukach. Ona też ma wnuki, choć jest ode mnie jakieś piętnaście lat młodsza. Ale ma inne wspomnienia z dzieciństwa, ze szkoły. A ja tak bym chciała pogadać z rówieśnikami, z kimś takim jak ja – opowiadała to córce, wiedząc doskonale, iż ta jej nie zrozumie. Jeszcze młoda. Jej czas jeszcze nie minął, jest za oknem. Nie ciągnie jej do wspomnień. Ale córka jest dobra, troskliwa, to nie jej wina. – Mamo, mamy bilety na recital pieśni w Teatrze na Mariensztacie, pamiętasz, iż chciałaś iść? Dość tego smucenia się, załóż swoją bordową sukienkę, wyglądasz w niej cudownie! – Dobrze, Słoneczko, wszystko w porządku, sama nie wiem, co mnie naszło, dobranoc, jutro zadzwonimy, połóż się szybciej spać, bo się nie wysypiasz – zmieniła temat pani Nina. – Tak, mamo, dobranoc – i córka się rozłączyła. Pani Nina patrzyła przez okno na wieczorne światła… Dziesiąta klasa, znowu wiosna. Tyle planów. Jakby to było wczoraj. Jej przyjaciółce Irence podobał się Sławek Malinowski z ich klasy. Ale Sławkowi podobała się ona, Nina. Wieczorami telefonował na domowy, zapraszał na spacer. Ale ona widziała w nim tylko przyjaciela, po co dawać mu nadzieję. Później Sławek poszedł do wojska. Wrócił, ożenił się. Mieszkał w starym domu Irki. Miał wtedy jeszcze domowy telefon. Numer… Pani Nina wykręciła dziś ten numer. Sygnał szedł długo, aż w końcu ktoś odebrał. Był szelest i ktoś odpowiedział cicho: – Halo, słucham? Może za późno? Po co ja do niego dzwoniłam? Może Sławek mnie już nie pamięta, albo to w ogóle nie on? – Dobry wieczór – głos pani Niny był lekko zachrypnięty z emocji. Znowu ten szelest w słuchawce, aż nagle: – Nina? To naprawdę ty? Oczywiście ty – twojego głosu nie da się zapomnieć. Jak ty mnie znalazłaś? Jestem tu przypadkiem… – Sławek, poznałeś! – Pani Ninie aż łzy stanęły w oczach. Dawno nie słyszała swojego imienia, tylko „mama”, „babcia”, czasem „pani Nino”. No, chyba iż Irka. A zwykłe „Nina” brzmiało tak cudownie, tak wiosennie, jakby nie było tych wszystkich lat. – Nina, jak się masz? Tak się cieszę, iż cię słyszę – te słowa naprawdę ją ucieszyły. Bała się, iż jej nie pozna, albo iż nie wypada. – Pamiętasz dziesiątą klasę? Jak z Witkiem Wasiakiem na łódce wiosłowałem i potem lody na deptaku? – Sławek mówił cicho, marzycielsko. – Jasne, iż pamiętam – zaśmiała się szczęśliwie Nina – a wycieczkę z klasą do lasu z nocowaniem? Jak nie mogliśmy otworzyć konserw, a głodni byliśmy okropnie! – A pamiętasz śpiewanie przy gitarze przy ognisku? Po tym nauczyłem się grać – podchwycił śmiech Sławek. – I co, nauczyłeś się? – Głos Niny brzmiał młodo, ożyła wspomnieniami. Sławek przywracał pewien świat. – A jak u ciebie teraz? – spytał Sławek, a zaraz sam odpowiedział: – Ale co pytam, po głosie słychać, iż jesteś szczęśliwa. Dzieci, wnuki? No i wciąż piszesz wiersze? Pamiętam: „Roztopić się w nocy, odrodzić się o świcie!” To było pełne życia! Zawsze byłaś takim promykiem! Przy tobie i dusza się ogrzeje, nie zmarznie. Dla bliskich jesteś skarbem, taka mama i babcia to prawdziwy dar. – Oj, Sławek, przesadzasz. Moje czasy już minęły… Przerwał jej: – Daj spokój! Od ciebie bije taka energia, aż słuchawka gorąca! Żartuję. Nie wierzę, iż straciłaś smak do życia, nie podobna do ciebie. Twoje czasy słońcem stoją dalej! Nina, żyj i bądź szczęśliwa. Słońce świeci dla ciebie. I wietrzyk goni chmurki po niebie dla ciebie. I ptaki śpiewają dla ciebie! – Sławek, ciągle jesteś romantykiem! A ty jak? Bo ja tylko o sobie… – ale w telefonie nagle coś zaszumiało, klik i połączenie się urwało. Nina chwilę trzymała telefon w dłoni, chciała oddzwonić, ale pomyślała, iż już późno, nie wypada. Innym razem. Jak dobrze jej się z nim rozmawiało, ile wspomnień! Telefon zadzwonił, aż podskoczyła – wnuczka. – Tak, Dasiu, nie śpię. Co powiedziała mama? Nie, mam dobry humor. Idziemy z mamą na koncert. Wpadniesz jutro? Super, czekam, pa. W świetnym nastroju położyła się spać. Tyle planów! Zasypiając, układała wiersze… Rano pani Nina postanowiła odwiedzić Irkę. Kilka przystanków tramwajem – w końcu nie taka jeszcze stara. Irena bardzo się ucieszyła: – No, wreszcie! Dawno miałaś przyjść. Wow, kupiłaś mój ukochany torcik morelowy! Opowiadaj – Irena zakasłała, ale zaraz machnęła ręką. – Wszystko dobrze, mam nowy inhalator, czuję się lepiej. Chodź na herbatę. Nina, promieniejesz! Wyglądasz na młodą. Coś się stało? – Nie wiem, może piąta młodość. Wyobraź sobie, wczoraj zupełnie przypadkowo zadzwoniłam do Sławka Malinowskiego. Pamiętasz, twoja miłość z liceum? Zaczął wspominać, ja już o tym wszystkim zapomniałam… Ej, co taka milcząca, znowu duszności? Irena zrobiła się blada i spojrzała na przyjaciółkę, po czym szepnęła: – Nina, ty nie wiesz, iż Sławka już od roku nie ma z nami? I on mieszkał w innym rejonie, już dawno się stamtąd wyprowadził… – Co ty mówisz? To z kim rozmawiałam? Przecież pamiętał każdy szczegół z naszej młodości. Przed rozmową byłam przygnębiona. A później… zrozumiałam, iż życie może jeszcze wiele dać… Jak to możliwe? – Ale on mówił twoim Sławkowym stylem. On bardzo cię kochał. Może chciał cię pocieszyć stamtąd. Wyglądasz dziś najszczęśliwsza od lat. Kiedyś ktoś zbierze twoje potargane serce w całość. I przypomnisz sobie, iż jesteś… po prostu szczęśliwa.

Nie mam już z kim porozmawiać. Opowieść – Mamo, co...

newskey24.com 1 dzień temu – Mamo, co Ty takiego mówisz? Jak to nie masz z kim porozmawiać? Przecież dzwonię do Ciebie choćby dwa razy dziennie powiedziała z lekkim zniecierpliwieniem córka. Ależ nie o to mi chodzi, Sylwuniu. Ja nie o tym westchnęła smutno...
Po dwóch latach za granicą wróciłem do domu i odkryłem, iż mój syn przeżył niespodziankę!

Po dwóch latach za granicą wróciłem do domu i odkr...

polregion.pl 1 dzień temu Cześć, kochana, muszę ci to jakoś wylać, bo po powrocie z dwóch lat za granicą dzieje się u mnie niezła drama. Po powrocie do Warszawy dowiedziałam się, iż mój syn przeżył taką niespodziankę. Moja córka, Grażyna, poślubiła Niemca, Thomasa....
Bogaty Syn Zepchnął Sparaliżowaną Matkę Ze Skarpy, Ale Zapomniał O Jej Lojalnym Psie I Zakończenie Było… –

Bogaty Syn Zepchnął Sparaliżowaną Matkę Ze Skarpy,...

polregion.pl 1 dzień temu Marek Kowalski zawsze był oczkiem w głowie rodziny Kowalskich. Od najmłodszych lat był dumą swoich zamożnych rodziców, którzy byli filarami lokalnej społeczności. Uczęszczał do prestiżowych szkół, błyszczał w sporcie, aż w końcu przejął kwitnące impe...
W dniu, w którym skończyłem osiemnaście lat, matka wyrzuciła mnie za drzwi. Lata później los ponownie zaprowadził mnie do tego domu, a w piecu odkryłem ukryte miejsce, które skrywało jej dzieciństwo.

W dniu, w którym skończyłem osiemnaście lat, matka...

twojacena.pl 1 dzień temu W dniu, w którym skończyłam osiemnaście lat, matka wyrzuciła mnie z domu. Lata później los przyprowadził mnie z powrotem do tego miejsca i w kuchence odkryłam ukryte schowanko, w którym spoczywał jej mrożący krew w żyłach sekret.Ania zawsze czuła...
Pewnego dnia mój mąż wrócił od swojej matki, westchnął i zaproponował test ojcostwa dla naszej dwuletniej córki: Nie dla mnie, dla matki

Pewnego dnia mój mąż wrócił od swojej matki, westc...

twojacena.pl 1 dzień temu Pewnego dnia mój mąż wrócił od swojej matki, westchnął głęboko i zaproponował test ojcostwa dla naszej dwuletniej córeczki: Nie dla mnie, dla mamy. Pół roku przed naszym ślubem ciągle powtarzała synowi: Nie żenij się z nią, nie jest ciebie...
Przypadków nie ma Minęły cztery lata od śmierci mamy, ale Agata wciąż pamięta gorycz i nieznośną tęsknotę, zwłaszcza tamtego wieczoru po pogrzebie. Ojciec siedział przybity żałobą, Agata już była zmęczona łzami. W ich dużym, solidnym domu panowała przytłaczająca cisza. Agata miała wtedy szesnaście lat, wiedziała jak im z tatą ciężko i boleśnie, bo we troje byli bardzo szczęśliwi. Jan objął córkę za ramiona i powiedział: – Musimy jakoś żyć dalej, córeczko, jakoś się przyzwyczaimy… Minął czas. Agata ukończyła technikum medyczne i niedawno zaczęła pracę jako pielęgniarka w szpitalu w swojej miejscowości. Mieszkała w domu sama, ponieważ ojciec rok temu ożenił się z inną kobietą i zamieszkał w sąsiedniej wiosce. Nie miała do niego żalu, życie toczy się dalej, ona też kiedyś wyjdzie za mąż, a tata pozostało młody. Agata wysiadła z autobusu w ładnej sukience i butach – dziś przecież u jej taty, jedynego bliskiego człowieka, były urodziny. – Cześć, tatusiu – uśmiechnęła się radośnie Agata, a oni serdecznie się uściskali w ogrodzie przed domem, wręczyła mu prezent – sto lat! – Witaj, kochanie, chodź, już wszystko gotowe na stole – powiedział Jan i weszli do domu. – Agata, jak dobrze, iż już jesteś – z kuchni wyszła Kasia, teraz jej macocha – bo moje dzieci są już głodne. Jan od roku mieszkał z nową rodziną. Kasia miała 13-letnią córkę Ritę, złośliwą i nieznośną, oraz 10-letniego syna. Agata rzadko ich odwiedzała – to był jej drugi raz w ciągu roku, starała się nie zwracać uwagi na wybryki paskudnej Rity, która nie gryzła się w język, a matka jej nie reagowała. Po życzeniach i rozmowach padły typowe pytania od Kasi. – Masz chłopaka? – Mam. – I co, planujecie ślub? Agata trochę zmieszała się tak bezpośrednimi pytaniami. – Zobaczymy – odpowiedziała nie wdając się w szczegóły. – Bo widzisz, Agata – Kasia uśmiechnęła się sztucznie – rozmawialiśmy z twoim ojcem i zdecydowaliśmy, iż więcej ci pomagać nie będzie. Za dużo pieniędzy ci daje, a my mamy dużą rodzinę. Wyjdź za mąż i niech cię mąż utrzymuje. Twój tata teraz ma rodzinę, najpierw musi dbać o nas, a ty jesteś już dorosła, pracujesz… – Kasia, poczekaj – przerwał jej Jan – rozmawialiśmy trochę inaczej, mówiłem już, iż córce daję mniej niż wam… Ale Kasia nie dała mu dojść do słowa i rozkrzyczała się: – Dla swojej córki jesteś tylko bankomatem, a my nie mamy przez nią cierpieć… Jan milczał ze wstydem, Agacie zrobiło się źle. Wyszła z domu i usiadła na ławce, by się uspokoić. Urodziny były beznadziejnie popsute. Zaraz podeszła Rita i usiadła obok. – Jesteś ładna – Agata tylko skinęła głową, nie chciała rozmawiać. – Nie obrażaj się na moją mamę, jest teraz nerwowa, bo jest w ciąży – dziewczyna uśmiechnęła się złośliwie. – Jeszcze jej nie znasz, ale poznasz, zobaczysz… – zachichotała i pobiegła do domu. Agata wstała i wyszła z podwórka. Zobaczyła, iż ojciec stał na ganku i patrzył jej w ślad. Trzy dni później nagle odwiedził ją ojciec z Kasią. – O, jak miło, zapraszam na herbatę – zaproponowała Agata. Kasia rozglądała się, przechadzała po domu. – Tak, dom porządny, w okolicy takich mało. – Mój tata ma złote ręce, sam stawiał z wujkiem Kolegą, prawda, tato? – Ach, daj spokój, córeczko, dla siebie budowałem. – Wiem – wtrąciła Kasia – mam szczęście go mieć. Właśnie dlatego przyjechaliśmy porozmawiać o domu. Agata od razu wyczuła coś złego i powiedziała: – Nie sprzedam swojego udziału. Wychowałam się tu, ten dom jest dla mnie istotny – odpowiedziała stanowczo, patrząc na Kasię i ojca. – Oho, jaka sprytna i domyślna – syknęła Kasia. – A ty czemu milczysz? – szturchnęła Jana w bok. – Córeczko, ten problem musimy rozwiązać. Mam dużą rodzinę, dom jest mały, dziecko w drodze… Sprzedamy dom, kupisz coś mniejszego, jeżeli braknie, pomogę spłacić kredyt – mówił Jan, nie patrząc córce w oczy. – Tato, co ty mówisz? – nie wierzyła własnym uszom Agata. – Twój tata ma teraz inną rodzinę – wrzeszczała Kasia – zrozum wreszcie! Nie ma już waszego domu! Sama zajmujesz tyle miejsca. Przesuniesz się i już nikt nie będzie cię pytał o zdanie. – Nie krzycz na mnie – Agata wstała – proszę, wyjdźcie. Po wizycie było jej bardzo ciężko na duszy. Ojciec ma prawo do życia, ale nie jej kosztem. Dom po mamie był dla niej najcenniejszy i nie sprzeda swojej części. niedługo przyszedł do niej Artur. Gdy zobaczył Agatę, aż zaniemówił. – Witaj, ślicznotko, wyglądasz fatalnie, co się stało? Wpadła mu w ramiona, rozpłakała się, a potem wszystko opowiedziała. Artur pracował w policji, był opanowany i uspokajał Agatę. – Twój ojciec to porządny facet, nie wystąpi przeciwko twojej woli. To Kasia go omotała, iż nie może słowa powiedzieć. Nie martw się, coś wymyślimy, poproszę o pomoc prawników z miasta. Najważniejsze, nie zgadzaj się na sprzedaż udziału. Jan po powrocie nie mógł sobie znaleźć miejsca. Od ślubu z Kasią było dobrze, ale ostatnio żądała coraz więcej pieniędzy, marzyła o większym domu i nalegała na sprzedaż starego. Jan czuł, iż popełnił błąd, ale wtedy Kasia powiedziała o ciąży. Chciał zadzwonić do Agaty i ją pocieszyć. Kiedy szedł po telefon do pokoju, usłyszał Kasię rozmawiającą przez telefon: – Nie chce się zgodzić – mówiła wściekle do kogoś – musimy działać sami. Jeszcze z nim pogadam. Jak będzie trzeba, coś z nim zrobię. Kasia się rozłączyła i spojrzała wprost na męża. – Z kim rozmawiałaś? – Z koleżanką. – Nie kłam, rozmawiałaś o domu – Kasia usiadła na kanapie, przybierając żałosną minę. – Koleżanka zna pośrednika, który znajdzie kupca. Agata tylko się ucieszy – dostaniemy sporo za dom. – A co miałaś na myśli, mówiąc „coś z nim zrobię”? – To o garażu, trzeba będzie go sprzedać – okłamała go bez skrupułów. Jan uwierzył i niepokój minął. Agata wracała z pracy późno, już była jesień. Chociaż Artur obiecał po nią wyjść, nie mógł, bo był na wezwanie. Spieszyła się do domu. Nagle przy niej zatrzymał się samochód. Wysiadł z niego jakiś wielki facet, podszedł, wrzucił Agatę na tylną kanapę auta i odjechali. Agata wystraszyła się. – Kim jesteście? Czego chcecie? – spytała przez łzy. – To chyba pomyłka – zaśmiali się w samochodzie. – W naszej robocie nie ma przypadków… Zrobisz, co każemy, nic się nie stanie tobie ani twojemu ojcu – powiedział spokojnie obcy. – A co ma do tego tata? – Masz podpisać dokumenty. Za dwa dni dostaniesz pieniądze za sprzedaż domu i się wyprowadzisz. Kupcy już są. – To nielegalne, nie podpiszę niczego, pójdę na policję, nie sprzedam domu – wtedy poczuła cios w szczękę i smak krwi. – Twojej policji się nie boimy, ani twojego narzeczonego – zaśmiał się obrzydliwie facet – jak nie podpiszesz, pożegnasz się z życiem, a twój narzeczony będzie miał śledztwo… Samochód zatrzymał się na skraju wsi, siedzący obok mężczyzna podsunął jej papiery i świecił latarką: – Podpisuj, tylko nie upaćkaj krwią. To będzie jutro u notariusza. Nagle Agata zobaczyła z tyłu policyjne koguty, a zaraz drugie. Kierowca gwałtownie ruszył, ale nie uciekli – ze strachu pomylił biegi i wpadł do rowu. Okazało się, iż Artur poprosił kolegę z miejscowej policji, żeby miał oko na Agatę, kiedy wieczorami wraca z pracy. Maksym zobaczył, jak ją wsadzają do auta, zadzwonił do Artura, a ten zaalarmował policyjne patrole. Jak się później okazało, olbrzym, który porwał Agatę, był kochankiem Kasi, i to z nim była w ciąży. Razem postanowili wykraść dom Jana, bo Kasia bardzo się do niego przywiązała i chciała sporo na nim zarobić, a uparta córka stawała na przeszkodzie. Jana też mieli się pozbyć… Minęło trochę czasu. Wszystko się wyjaśniło. Jan rozwiódł się i wrócił do domu. przez cały czas prowadził swój mały biznes z częściami samochodowymi. Wieczorem przy stole siedzieli we trójkę: Jan, Agata i Artur. Dla Jana te ściany stały się jeszcze droższe. – Tato, nie martw się, nie zostaniesz sam – mówiła wesoło Agata. – Córciu, przyznaj się, wychodzisz za mąż? – Oświadczyłem się Agacie – powiedział Artur – i się zgodziła – puścił jej oczko. – Złożyliśmy już podanie i niedługo ślub – młodzi spojrzeli na siebie i wybuchnęli śmiechem. – Tato, nawet, jak zamieszkam z Arturem, będziemy często cię odwiedzać. Przecież będziemy mieszkać blisko… – Ach, córeczko, przepraszam za wszystko, narobiłem głupstw, przepraszam – spojrzał ze łzami na zdjęcie zmarłej żony. – Wszystko dobrze, tato. A będzie lepiej! Dziękujemy za przeczytanie, subskrypcję i Wasze wsparcie. Powodzenia w życiu!

Przypadków nie ma Minęły cztery lata od śmierci ma...

newsempire24.com 1 dzień temu Przypadki nie są przypadkowe Minęły już cztery lata od śmierci mamy, a Aldona wciąż czuła gorycz i przejmującą tęsknotę. Zwłaszcza tamtego wieczoru po pogrzebie. Ojciec siedział z poszarzałą twarzą, załamany żalem, a Aldona nie miała już łez do płaka...
Kanadyjczycy chcą eutanazji bezdomnych

Kanadyjczycy chcą eutanazji bezdomnych

stronazycia.pl 1 dzień temu Dwóch kanadyjskich bioetyków opublikowało w prestiżowym Journal of Medical Ethics artykuł, w którym stwierdzają, iż niesprawiedliwe warunki socjalne, czyli m.in. bezdomność są wystarczającym powodem, by poddać kogoś eutanazji. Według nich jest to for...
Sale porodowe w centrum medycznym zaskoczyły tłumem. Mimo iż wszystkie wskaźniki wskazywały na zupełnie normalny poród, wokół zgromadziło się dwunastu lekarzy, trzy starsze pielęgniarki, a choćby dwóch kardiologów dziecięcych.

Sale porodowe w centrum medycznym zaskoczyły tłume...

naszkraj.online 1 dzień temu Sala porodowa w szpitalu św. Anny w Krakowie była wtedy wyjątkowo zatłoczona. Choć wszystkie wskaźniki wskazywały na całkiem prawidłowy przebieg porodu, wokół zebrało się dwanaście lekarzy, trzy starsze pielęgniarki i choćby dwóch pediatrówkardiologó...
Piosenka, której nie usłyszysz w radiu – historia i tajemnica hitowego utworu

Piosenka, której nie usłyszysz w radiu – historia ...

polregion.pl 1 dzień temu **Piosenka, której nie było w radiu** Gdy Adela po raz pierwszy przekroczyła próg lokalnej rozgłośni, miała ze sobą podartą torbę, zeszyt pełny pozaginanych kartek i marzenie, które ciążyło jej bardziej niż wszystkie lata, które przeżyła. Miała siede...
Jestem rozczarowana płcią dziecka. Chciałam "parkę", a mam dwóch chłopców

Jestem rozczarowana płcią dziecka. Chciałam "parkę...

mamadu.pl 1 dzień temu "Czy to minie?" Tym pytaniem kończy swój post mama, która żali się w sieci, iż niebawem zostanie mamą drugiego chłopca. Chciała dziewczynki. Nie potrafi pogodzić się z myślą, iż nie będzie miała córeczki. Rozczarowanie wraca i nie daje o...
Trzeba było lepiej przygotować się na narodziny dziecka! Renia wraca ze szpitala do bałaganu, bez wózka i ubranek, bo mąż nie dotrzymał obietnicy – rodzina w szoku, a ona wstydzi się zaprosić kogokolwiek do domu. Czy to jej wina, czy bliscy zawiedli?

Trzeba było lepiej przygotować się na narodziny dz...

newskey24.com 1 dzień temu Trzeba było pomyśleć wcześniej o pojawieniu się dziecka na świecie! Moje wyjście ze szpitala przypominało dziwny sen, w którym wszystko jest na opak. Mój mąż, Artur, przyjechał po mnie starym fiatem wprost z pracy w centrum Warszawy, w garniturze...
Przez godzinę przyglądałam się młodym przyszłym rodzicom ledwo po maturze: głośne żarty na korytarzu u ginekologa, nietypowy wybór imienia i przepychanki o pierogi – czy ich dziecko ma szansę na dobre wychowanie?

Przez godzinę przyglądałam się młodym przyszłym ro...

newskey24.com 1 dzień temu Dziś spędziłam niemal godzinę w poczekalni u ginekologa, obserwując przyszłych rodziców, którzy dopiero co zdali maturę. Jak zawsze, w poradni kolejka była dłuższa niż lista zakupów przed świętami, a lekarz tradycyjnie się spóźniał. Za mną stała młod...
Zrobiłem test DNA z ciekawości i straciłem rodzinę – historia taty, który zapłacił wysoką cenę za swoje podejrzenia

Zrobiłem test DNA z ciekawości i straciłem rodzinę...

newsempire24.com 1 dzień temu 10 maja 2019 Czasem wydaje mi się, iż moje życie pisze scenariusz ktoś bardzo przewrotny. Wychowałem się w Poznaniu, w przeciętnej rodzinie, gdzie tradycje zawsze były ważne, a rodzice mówili, iż rodzina to największy skarb. Gdy poznałem Majkę moją.....
Nagranie z porodówki podbija internet. Niebywałe, co zabrał ze sobą ojciec

Nagranie z porodówki podbija internet. Niebywałe, ...

ofeminin.pl 1 dzień temu Mężczyzna na porodówce to widok zupełnie normalny, jednak dla wielu przyszłych ojców to czas co najmniej stresujący i trudny. Nie powinno więc nikogo dziwić, iż niektórzy mężczyźni kombinują, jak mogą, by umilić sobie oczekiwanie na potomka i czymś z...
Anioł Stróż: Tajemnice i Historie z Życia Polaków

Anioł Stróż: Tajemnice i Historie z Życia Polaków

naszkraj.online 1 dzień temu Babcia Dusia, mama mojej matki, wychowywała mnie od pierwszych chwil. Ojciec opuścił ciężarną matkę, a po tym nie miałem o nim pojęcia. Mama zmarła, kiedy miałam rok nieuleczalny nowotwór spalił ją tak szybko, jak świecę. Babcia Dusia straciła swego....
Jesteś Potworem, Mamo! Dzieci nie są dla takich ludzi!

Jesteś Potworem, Mamo! Dzieci nie są dla takich lu...

polregion.pl 1 dzień temu Jesteś potworem, mamo! Tacy jak ty nie powinni mieć dzieci! krzyknęła i wróciła do nauki. Pewnego dnia wybrała się z koleżankami do klubu, gdzie poznała Krzysztofa. Warszawiak, przystojny, rodzice wyjechali za granicę do pracy na rok. Zakochała się b...
Czarujące Spotkanie: Siła Wspólnoty w Neukölln

Czarujące Spotkanie: Siła Wspólnoty w Neukölln

naszkraj.online 1 dzień temu Jestem w sali porodowej, patrząc na wykres rytmu serca płodu w trakcie narodzin. Kardiogram dziecka jest całkowicie prawidłowy. Obserwuję tę spiralną linię na monitorze i myślę o tym, iż nasza położna właśnie wypisała bardzo chore dziecko do domu. Te...
Żona mojego brata, w ciąży z czwartym dzieckiem, zażądała, żebyśmy oddali im nasze dwupokojowe mieszkanie, bo sami nie mamy dzieci – a gdy odmówiliśmy, oskarżyła mnie o utratę ciąży i zerwała kontakty w rodzinie

Żona mojego brata, w ciąży z czwartym dzieckiem, z...

newsempire24.com 1 dzień temu Jestem mężatką od dziesięciu lat. Razem z mężem mieszkamy w dwupokojowym mieszkaniu w Warszawie. Spłacamy kredyt hipoteczny. Wciąż nie zdecydowaliśmy się na dziecko najpierw chcemy zapewnić sobie stabilność finansową i poukładać życie. Mam brata, któ...
Matkom mówiono, iż ich dzieci zmarły. W rzeczywistości kradziono je i sprzedawano

Matkom mówiono, iż ich dzieci zmarły. W rzeczywist...

uwaga.tvn.pl 2 dni temu Po porodzie mówiono im, iż ich dzieci nie żyją. Dziś w Gruzji 100 tys. matek szuka swoich dzieci!
– To nie jest twoja córka, czy jesteś kompletnie ślepy? Teściowa oskarża mnie o zdradę, żąda testu na ojcostwo i wprowadza wojnę w rodzinie, bo nasza blond córeczka nie przypomina męża. Czy da się odbudować relacje po latach podejrzeń i nieufności?

– To nie jest twoja córka, czy jesteś kompletnie ś...

newskey24.com 2 dni temu To nie jest twoja córka, oszalałeś czy co? Byłem z moją przyszłą żoną niespełna rok, zanim postanowiliśmy się pobrać. Kiedy w końcu przedstawiłem ją mojej mamie, nie przypuszczałem, iż jej stosunek do niej i do naszej córki, która przyszła...
Aniele Stróżu, Chroń Mnie!

Aniele Stróżu, Chroń Mnie!

naszkraj.online 2 dni temu Pamiętam, iż już od najmłodszych lat nie znałam twarzy rodziców. Ojciec opuścił matkę w ciąży, a po tym nic już o nim nie słyszałam. Matka zmarła, gdy miałam rok, a niedługo po tym rozpoznano u mnie nowotwór zgasłam jak...
CZAS NA CZERWONE RĄCZE: Fascynująca Historia Cierpliwego Czekania

CZAS NA CZERWONE RĄCZE: Fascynująca Historia Cierp...

naszkraj.online 2 dni temu Jestem w sali porodowej w warszawskim szpitalu, patrząc na zapis akcji serca płodu podczas porodu. EKG dziecka wygląda idealnie. Obserwuję falujący pasek na monitorze i myślę o tym, iż nasza położna właśnie wypisała poważnie chorego noworodka i wysła...
Dwadzieścia lat po zerwanych zaręczynach Artur spotyka chłopca, który okazuje się być jego wiernym odbiciem – odkrywa w nim własną młodość i zrozumienie dawnych błędów

Dwadzieścia lat po zerwanych zaręczynach Artur spo...

newskey24.com 2 dni temu Dwadzieścia lat później w młodym chłopaku dostrzegam swoje dawne odbicie. W przeddzień ślubu Kacper ogarnął podejrzenia wobec Agnieszki. Choć przysięgała mu wierność i płakała, próbując się wytłumaczyć, nie chciał jej słuchać ani patrzeć jej w oczy. ...
Zanim Powiemy Do Widzenia

Zanim Powiemy Do Widzenia

naszkraj.online 2 dni temu Aleksander uwielbia swoją żonę Grażynę i nie może od niej oderwać wzroku. Mieszkają razem w Warszawie od sześciu lat, ale nie mają jeszcze potomstwa. Grażyna jest o siedem lat młodsza od męża poślubił ją, gdy dopiero skończyła osiemnaste urodziny,......
„My Voice, My Choice” – konsekwencje dla poczętych dzieci w Europie podszyte utratą suwerenności narodowej

„My Voice, My Choice” – konsekwencje dla poczętych...

stronazycia.pl 2 dni temu W grudniu tego roku Parlament Europejski przegłosował „obywatelski” projekt „My Voice, My Choice”, który wzywa do stworzenia unijnego mechanizmu finansowania całkowitego dostępu do aborcji do końca trwania ciąży. Rezolucja ta została przyjęta większo...
“Moje wyjście ze szpitala z noworodkiem przerodziło się w koszmar – mąż nie załatwił nic na czas, w domu panował bałagan, a rodzina tylko narzekała! Czy to ja powinnam była wszystko przygotować, czy winna jest rodzina? Opowieść trzydziestoletniej Reni o porodzie i powrocie do mieszkania, które nie było gotowe na dziecko”

“Moje wyjście ze szpitala z noworodkiem przerodził...

newsempire24.com 2 dni temu Powinienem był wcześniej zadbać o przygotowania do narodzin dziecka! Moje wyjście ze szpitala dobrze zapamiętam. Mój brat Janek przyjechał po mnie prosto z urzędu, bo nie dostał wolnego w pracy szef mu nie pozwolił. Prosiłem go, żeby wszystko przygot...
Wykorzystujesz naszą babcię! Opiekuje się twoim dzieckiem na co dzień, a mojego choćby na weekendy nie przyjmuje – Konflikt w rodzinie o wsparcie babci podczas trudnej sytuacji z drugą ciążą i wyjazdem męża

Wykorzystujesz naszą babcię! Opiekuje się twoim dz...

newsempire24.com 2 dni temu Czasami w życiu przychodzi taki moment, kiedy trzeba gwałtownie znaleźć rozwiązanie problemu. Dokładnie tak było w moim przypadku. Mój syn ma teraz cztery lata. Nie mam wątpliwości, iż jest dla mnie idealny. Nie mogę powiedzieć, iż zawsze zachowuje s...
Moja synowa była wściekła, gdy powiedziałem jej, iż w naszej rodzinie tradycją jest nadawanie imienia dziecka po dziadku.

Moja synowa była wściekła, gdy powiedziałem jej, i...

polregion.pl 2 dni temu Moja synowa Zofia wpadła w złość, gdy powiedziałem jej, iż w naszej rodzinie istnieje zwyczaj nazywania chłopca imieniem dziadka. Miałem dobry kontakt ze Zofią. Żyliśmy ze sobą w zgodzie, nie obrażaliśmy się i nie wywyższaliśmy. Czasami pojawiały się...

Popularne

Wiadomo, w jakiej firmie pracowała Agata Duda. "Przez rok była jedynym pracownikiem"

Wiadomo, w jakiej firmie pracowała Agata Duda. "Przez rok by...

3 dni temu 170
Niby prosta zagadka, a ludzie zaczynają wątpić. Główkują, a chodzi tylko o 2 znaki

Niby prosta zagadka, a ludzie zaczynają wątpić. Główkują, a ...

5 dni temu 160
W najdroższej ponad 20 tys. za metr. W której dzielnicy Warszawy są najtańsze mieszkania?

W najdroższej ponad 20 tys. za metr. W której dzielnicy Wars...

6 dni temu 154
mObywatel z asystentem AI. Ministerstwo zamyka rok z przytupem

mObywatel z asystentem AI. Ministerstwo zamyka rok z przytup...

2 dni temu 153
Gigantyczna afera w USA: Miliardy $ wyłudzone w Minnesocie przez migrantów

Gigantyczna afera w USA: Miliardy $ wyłudzone w Minnesocie p...

6 dni temu 136
English (US) English (US) · Polish (PL) Polish (PL) · Russian (RU) Russian (RU) ·
Kontakt · Regulamin · O nas ·

© Dziecko 2026. Wszelkie prawa zastrzeżone.