A co my tu robimy? Po co włazimy do cudzego domu?
Już koniec, Kasia, między nami wszystko skończone! Chcę prawdziwej rodziny, dzieci. Ty nie możesz mi tego dać. Czekałem długo, znosiłem. Potrzebuję syna. Już złożyłem pozew o rozwód! Masz trzy dni na spakowanie się. Jak wyjedziesz zadzwoń. Na razie będę mieszkał u mamy. Śpiesz się, muszę przygotować mieszkanie dla dziecka i jego matki. Tak! Nie zdziw się, moja przyszła żona jest w ciąży! Masz trzy dni!
Kasia milczała. Co mogła odpowiedzieć?
Dzieci nie mogła mieć. Jakub czekał już pięć lat. Przez te lata trzy nieudane próby.
Lekarze, których Kasia odwiedziła bez liku, zapewniali, iż jest zdrowa. Dlaczego za każdym razem nie wychodziło?
Zawsze prowadziła zdrowy tryb życia.
Tym razem zrobiło się jej słabo w pracy, od razu wezwali karetkę, ale wszystko potoczyło się zbyt gwałtownie
Drzwi zatrzasnęły się za Jakubem, a Kasia bez sił osunęła się na kanapę.
Nie miała ochoty ani siły pakować rzeczy. I gdzie adekwatnie miała iść?
Gdy się uczyła i przed ślubem, mieszkała u ciotki. Ciotki już nie było, a jej syn sprzedał mieszkanie. Wrócić na wieś, do domu babci? Szukać wynajmu? Co z pracą?
Pytań było wiele, a decyzje trzeba było podjąć gwałtownie
Wczesnym rankiem otworzyły się drzwi i do mieszkania weszła teściowa.
Nie śpisz? No to dobrze. Przyszłam sprawdzić, żebyś nie zabrała niczego zbędnego.
Stare majtki twojego syna na pewno mi nie są potrzebne. Moje też będziesz przeliczać?
Patrzcie, jaka arogancka! A taka byłaś grzeczna, cicha, uprzejma. Oto jak się wszystko potoczyło. A ja już po pierwszym razie mówiłam Jankowi, iż nie dasz rady urodzić dziecka.
Po to przyszłaś? Lepiej milcz i patrz, jak się pakuję.
Gdzie pakujesz ten serwis?!
Mój. Został po ciotce, pamiątka.
A teraz będzie tu pusto bez niego!
To już mnie nie obchodzi. Za to ty będziesz miała wnuka.
Zabieraj tylko swoje!
Laptop mój! Ekspres do kawy, mikrofalówka też, dostałam je od kolegów z pracy. Mój samochód kupiony jeszcze przed ślubem. Twój syn ma swój.
Masz wszystko, tylko na dzieci się nie nadajesz!
To już nie twoja sprawa. Ze mną wszystko w porządku, pewnie Bóg tak chciał.
Widzę, iż w ogóle nie żałujesz! Może specjalnie to wszystko robiłaś?
Mówisz bzdury. choćby myśleć o tym nie mam siły.
Kasia rozejrzała się po mieszkaniu jej rzeczy już tu nie było. Szczotka, kosmetyki, kapcie
Zdawało się, iż coś ważnego zapomniała. Teściowa przeszkadzała w skupieniu.
Przypomniała sobie brakowało starej figurki kota. Miała w niej mały sekret, o którym nikt nie wiedział, choćby mąż nie był wtajemniczony. W środku kota był zestaw: kolczyki i pierścionek. Nie miały wielkiej wartości materialnej, ale były cenne jako pamiątka po babci. Janek zawsze uważał je za rupiecie. Czyżby je wyrzucił? Wszystko, co uważał za niepotrzebne, lądowało na balkonie. Kasia otworzyła drzwi
A co tam zapomniałaś? Spakowałaś się? To wynoś się! znów rozległ się głos teściowej. Żegnasz się z mieszkaniem? No to się pożegnaj. Już nigdy nic takiego cię nie spotka.
W końcu znalazła kota wszystko było na miejscu. Teraz można jechać.
Oto klucze, żegnajcie. Mam nadzieję, iż już się nie zobaczymy.
Kasia zajechała do biura. Była jeszcze na zwolnieniu, ale poprosiła o urlop.
Współczujemy ci, ale jak bez ciebie? Trzy tygodnie wystarczą? Tylko proszę, bądź w kontakcie. Bez twoich konsultacji połowa projektów stanie.
Dobrze. To mi pomoże oderwać się od myśli. Dziękuję.
Potrzebujesz pomocy?
Nie.
Zajmę się wypłatą urlopową i premią.
Dziękuję, to bardzo na czasie.
Kasia choćby nie szukała mieszkania jechała do domu, na wieś. Oczywiście, nikt tam na nią nie czekał, babcia odeszła trzy lata temu, a matki nigdy nie widziała. Zmarła przy porodzie.
A teraz Kasia sama nie może urodzić
Godzina drogi i była przed domem. Jabłoń. Tulipany.
Ostatni raz byli tu z Jakubem jesienią, grillowali, odpoczywali.
Kasia wjechała na podwórko, klucz od garażu był w domu.
Otworzyła drzwi i weszła. Cisza. Na stole brudne kubki i talerze. Dlaczego ostatnim razem nie zdążyła posprzątać?
Nie, sprzątała! Ktoś tu był!
Dwa kubki, talerze, opakowania po soku, butelki po ulubionym winie Janka. To na pewno nie z jesieni.
Więc był tu Jakub, tylko z kim?
Nieważne, już nieważne
Klucz od domu miała tylko Kasia, pewnie mąż zrobił duplikat. Czas zmienić zamki.
Nowe życie, sprzątanie, potem gorąca kąpiel.
Kasia postanowiła zmyć z siebie cały brud, całą przeszłość.
Gdy już miała wychodzić, ktoś zapukał do drzwi, potem w okno.
Kto tam?!
Wszystko w porządku?!
Tak zdziwiła się kobieta.
Przepraszam.
Kasia wyszła przed domem stał nieznajomy mężczyzna.
Przepraszam, pewnie cię wystraszyłem. Jestem twoim sąsiadem. Cały dzień obserwowałem, jak się krzątasz.
Zobaczyłem, iż zniknęłaś, a z komina idzie dym. Pomyślałem, iż może coś się stało
Dziękuję, wszystko dobrze.
A jesteś krewną Jakuba? Był tu niedawno z żoną Siostra?
Nie, jestem jego byłą żoną. Prawie byłą, wszystko w toku.
A dom twój?
Mój.
A ja twój tymczasowy sąsiad. Z powodów rodzinnych tu jestem. Przyjaciel pozwolił mi zamieszkać. Również w trakcie rozwodu, jutro będę wolny. Przepraszam, jeżeli wszystko w porządku, to pójdę. jeżeli potrzebujesz pomocy, daj znać. Jestem Marek.
Kasia. Zaczekaj, możesz wymienić zamek?
Tak. Powiedz kiedy, a wszystko załatwię.
Jak najszybciej. Jutro kupię.
Daj, ja się rozejrzę i kupię, bo może weźmiesz nie to, a ja i tak jadę do miasta.
Dobrze.
Minęły dwa tygodnie. Jeszcze