Adam został wychowany przez swojego dziadka, ponieważ wiedział bardzo kilka o swojej mamie, a ojciec opuścił go, wyjeżdżając za granicę za nieudanym marzeniem o karierze muzycznej. Często zazdrościł swoim rówieśnikom z przedszkola, których rodzice obdarowywali modnymi ubraniami i pysznymi słodyczami. Mimo iż dziadek ciężko pracował na dwóch etatach, Adam i on nie mogli pozwolić sobie na wiele rzeczy Adam zadowalał się znoszoną odzieżą i kilkoma zabawkami. Na swoje urodziny marzył o dużym wozie strażackim lub konsoli do gier.
W nadziei na odrobinę magii, napisał z wyprzedzeniem list do czarodzieja. Jednak rankiem w dniu swoich urodzin znalazł pod poduszką tylko starą skarpetę dziadka z jedną czekoladową krówką w środku. Zraniony i rozczarowany, Adam rozpłakał się gorzko. Dziadek, pragnąc go pocieszyć, powiedział: Nie martw się, zobacz, ile masz szczęścia. Ta skarpeta nie jest zwyczajna jest zaczarowana. Każdego ranka pojawi się w niej jedna krówka. I tak będzie zawsze! Czarodziej sprawił ci ten cudowny prezent. Trafił akurat na moją skarpetę i ją zaczarował.
Adam otarł łzy i spojrzał na skarpetę z nowym zachwytem. Od tego czasu każdego ranka w skarpecie naprawdę pojawiała się jedna czekoladowa krówka. Z dumą dzielił się swoją magiczną tajemnicą z dziećmi w przedszkolu, wywołując u nich zazdrość. Lata mijały i w końcu poznał prawdę, ale nie miał żalu do dziadka za tę małą białą kłamstewko. Wręcz przeciwnie, wzruszała go miłość i wysiłek dziadka, który zrobił wszystko, by go uszczęśliwić.
Gdy Adam dorósł, ukończył studia i zdobył dobrą pracę, ale nigdy nie zapomniał o swoim dziadku. przez cały czas mieszkał z nim i swoją rodziną w Krakowie. W ostatnie swoje urodziny Adam postanowił podarować dziadkowi skarpetę z zielonym jabłkiem. Dziadek bardzo się ucieszył i zawołał radośnie, iż teraz każdego dnia, w skarpecie pojawia się magiczne jabłko. Magiczna więź między Adamem a dziadkiem trwa nadal, pełna miłości i wdzięczności za wyjątkowe prezenty, które sobie ofiarowują.
