Istnieje wiele wzruszających historii o ponownych spotkaniach po latach. Oto jedna z nich. Ojciec Jagody opuścił rodzinę, kiedy dziewczynka miała zaledwie cztery lata. Jej mama samodzielnie ją wychowywała, ale brak pełnej rodziny mocno odbił się na dziecku. Od najmłodszych lat Jagoda starała się pomagać mamie we wszystkim, szukając sobie dorywczych zajęć bo w domu brakowało gospodarza. Z tego powodu dziewczyna prawie nie miała przyjaciół, nie wychodziła zbyt często, żyła raczej w cieniu.
Dopiero kiedy jej mama przeszła na emeryturę, Jagoda mogła poświęcić trochę czasu dla siebie. Wtedy na jej drodze stanął chłopak. Po jakimś czasie poznała jego rodziców. A potem Michał poprosił Jagodę o rękę. Zaplanowali wystawne wesele takie, o którym Jagoda marzyła jako mała dziewczynka. Gdy nadszedł czas tworzenia listy gości, Jagoda zaczęła zastanawiać się, czy zaprosić własnego ojca.
Nie miała jednak ani jego adresu, ani numeru telefonu. Michał doradził jej, by przekazała zaproszenie swojemu wujkowi, bratu ojca. On z pewnością będzie wiedział, gdzie je wysłać. Tak się jednak złożyło, iż przez jakiś głupi przypadek Jagoda spóźniła się do urzędu stanu cywilnego. Na zewnątrz padał deszcz. Narzuciła na suknię płaszcz i wybiegła z domu w pośpiechu. Nagle dostrzegła samochód, przy którym stał jej ojciec. Bez zastanowienia wsiadła do środka. Całą drogę płakała. Czekała na tę chwilę tak długo… Wyglądało na to, iż mają sobie wiele do powiedzenia, jakby czas na chwilę płynął wstecz, a ulice Warszawy przypominały odbicia z dziecięcego snu.
