Zakochałem się w Małgosi od pierwszego wejrzenia, kiedy tylko ją zobaczyłem. Byłem oczarowany jej urodą i wdziękiem. Czułem się niesamowicie szczęśliwy, mając przy sobie tak mądrą, atrakcyjną i zadbaną dziewczynę, więc nie czekałem długo z oświadczynami.
Postanowiliśmy zamieszkać razem, a Małgosia od razu powiedziała mi, iż nie przepada za obowiązkami domowymi. Wolała skupić się na swojej karierze i podzielić się obowiązkami domowymi po równo. Uznałem to za uczciwy i rozsądny układ, więc się zgodziłem. Wtedy nie miałem pojęcia, co przyniesie przyszłość.
Podzieliliśmy się pracami domowymi, a Małgosia zapewniała, iż świetnie poradzi sobie zarówno w pracy, jak i w domu. Ufałem jej i nie upierałem się przy swoim.
Minęło pół roku i zauważyłem, iż sprawy zmierzają w niechcianym kierunku. Kariera Małgosi nie rozwijała się tak, jak chciała. Pracowała na pół etatu w mało znanej firmie, z nieregularną pensją i chaotycznym grafikiem. Przy tym wydawała swoje zarobki tylko na własne potrzeby. Ja tymczasem harowałem od rana do wieczora. Mimo to Małgosia wyjątkowo dobrze pamiętała o równym podziale obowiązków i potrafiła przymykać oko na własne zadania.
Na początku sumiennie robiła swoją część, jednak z czasem jej zapał osłabł. W mieszkaniu zaczęło panować coraz większe bałaganiarstwo, a nieprasowanych ubrań było wszędzie pełno. Ku mojemu zdziwieniu, zaczęła obwiniać mnie, twierdząc, iż powinienem jej bardziej pomagać. To bardzo mnie zabolało. Było mi strasznie ciężko łączyć pracę zawodową z prowadzeniem całego domu. Od początku umawialiśmy się przecież na sprawiedliwy podział obowiązków.
Miałem nadzieję, iż po narodzinach dziecka sytuacja się poprawi, licząc na to, iż Małgosia w trakcie urlopu macierzyńskiego zajmie się dzieckiem i domem. Niestety, wszystko stało się tylko trudniejsze. Czasem myślę, iż byłoby mi łatwiej bez żony, zwłaszcza iż nasze kłótnie stały się już codziennością.
Choć próbuję zrozumieć punkt widzenia Małgosi i postawić się na jej miejscu, nie umiem oprzeć się wrażeniu, iż moje potrzeby są ignorowane. Pracuję w biurze i w domu, staram się ze wszystkim pogodzić, a do tego jeszcze sprzątam. Jedyne o czym marzę, to trochę odpocząć.
Zastanawiam się, co Małgosia robi na urlopie macierzyńskim podczas dnia, iż nie ma czasu ugotować obiadu czy ogarnąć pokoju. Nasza córeczka ma dopiero dwa miesiące i większość dnia przesypia. Wydaje mi się, iż ja w tym czasie potrafiłbym zrobić chociaż część domowych spraw. I nie mogę przestać myśleć, jak sobie poradzimy, jeżeli pojawi się drugie dziecko. Jestem za równością i wzajemną pomocą, ale wydaje mi się, iż Małgosi ciężko to pojąć.
Nie chcę rozbijać naszej rodziny, bo bardzo kocham nasze dziecko. Mimo to czuję, iż dochodzę już do granic cierpliwości. Nie wiem, jak dalej żyć w tej sytuacji. Po czyjej stronie Ty byś stanął w tej historii?
