Dawno temu, w małej wsi pod Krakowem, żył pewien młodzieniec.
Nie chciał poślubić swojej brzemiennej ukochanej.
Matka stanęła po jego stronie.
Ojciec jednak upomniał się o przyszłe dziecko.
— Tato, mam nowiny — wyznał Wojtek, ledwo przekroczywszy próg domu.
— Sąsiadka, ta Kinga… jest w ciąży. To moje.
Jego ojciec, Stanisław, zamilkł na chwilę.
Potem odparł spokojnie:
— Więc się z nią ożeń.
— Żartujesz? Jestem jeszcze za młody.
— To nie pora na zakładanie rodziny.
— Poza tym choćby nie byliśmy ze sobą na poważnie…
— Na poważnie? — Stanisław parsknął ironicznym śmiechem.
— Za dziewczyną biegałeś jak dorosły.
— A gdy trzeba wziąć odpowiedzialność, nagle jesteś dzieckiem?
— Dobrze — rzekł i zawołał żonę: — Krystyna! Chodź no tu!
Krystyna weszła do kuchni, wycierając ręce w fartuch.
— Co się dzieje?
— Nasz syn spłodził dziecko z Kingą, córką sąsiadki.
— Teraz nie chce się z nią żenić.
— Ucieka od odpowiedzialności — machnął ręką Stanisław.
Krystyna choćby się nie zdziwiła.
Jej twarz stwardniała.
— I ma rację. Po co wprowadzać pod dach pierwszą lepszą?
— Dzisiejsze dziewczyny są przebiegłe.
— Szukają kogoś z groszem, zachodzą w ciążę, a potem krzyczą „żeń się”.
— A potem się okazuje, iż dziecko wcale nie jego.
— Niech zrobi test na ojcostwo.
— I tak czy inaczej, nie można zmuszać Wojtka, jeszcze młody jest.
— Mężczyzną przecież jest, trudno mu było się oprzeć.
— Ale my nie musimy utrzymywać cudzych dzieci.
Stanisław westchnął ciężko.
— A jeżeli to jednak jego dziecko?
— A jeśli? Mamy obowiązek brać odpowiedzialność?
— Niech najpierw zrobi test, potem zobaczymy.
Odwróciła się i wróciła do kuchni.
Stanisław został sam z synem.
— Wiesz, ja też byłem młody — zaczął ojciec.
— Podobała mi się jedna, a ożeniłem się z drugą.
— Nie z miłości, ale z obowiązku.
— Bycie mężczyzną to nie tylko namiętność, ale także wybory i ich konsekwencje.
— Twoja matka była w ciąży.
— Nie wiedziałem, czy zdołam z nią wytrzymać.
— Ale wiedziałem jedno — dziecko nie było niczemu winne.
— Moja krew, moje sumienie.
— I wiesz, Wojtek, nigdy nie żałowałem, iż zostałem.
Minęły trzy miesiące.
Test na ojcostwo przyniósł jasną odpowiedź.
Z 99,9% pewnością Wojtek był ojcem dziecka Kingi.
— No i co? — warknęła Krystyna, gdy Stanisław położył przed nią dokument.
— Tak, to jego dziecko.
— Ale to nie znaczy, iż Kinga wprowadzi się pod nasz dach.
Stanisław patrzył na żonę w milczeniu.
Wiedział, iż walka dopiero się zaczyna.


