Dzisiaj myłam wannę, gdy do mieszkania wpadł jak burza Marek.
Twarz miał wykrzywioną od złości i strachu.
– Co ty narobiłaś?! – wrzasnął, zatrzaskując drzwi.
Wyprostowałam się od razu.
Wyszłam do przedpokoju, nic nie rozumiejąc.
– Co się stało?! – zapytałam.
– Po co do niej poszłaś?! – ryknął mi w twarz.
– Do kogo? – oczy zrobiły mi się wielkie ze zdumienia.
– Do Ewy! Prosiłem cię, żebyś się nie wtrącała!
– Marek, wyjaśnij mi wreszcie, o co chodzi.
– Powiedziałaś jej o nas?! – dyszał ciężko, ocierając pot z czoła.
– Tak, powiedziałam.
– I wiesz co? Zrozumiała.
Stwierdziła, iż nie będzie nam stawać na drodze.
– A ja już choćby przymierzałam suknie ślubne. Zobacz, jaka piękna.
– Suknia? Ślub?! – wybuchnął nerwowym śmiechem.
– Jagoda, ty naprawdę nie masz pojęcia, co zrobiłaś.
– Myślałam, iż mi podziękujesz – odparłam szczerze.
– Przecież załatwiłam wszystko, żebyś nie musiał się męczyć.
– Mówiłeś, iż ona jest słaba, iż się załamie.
– A ona okazała się silna. Sama cię puściła.
Marek osunął się na fotel.
Potem wstał i spojrzał na mnie, jakby widział mnie pierwszy raz.
– Nie rozumiesz… – urwał.
Złapał torbę i wyszedł, nie zamykając drzwi.
Nie mógł odejść od Ewy.
Ani teraz, ani nigdy.
To ona wyciągnęła go z dna, gdy miał w portfelu kilkadziesiąt złotych.
Dała mu pracę, dach nad głową, samochód, pozycję.
Wszystko, o czym marzył w kawalerce z kolegą.
Kiedyś był zwykłym sprzedawcą.
Żył od wypłaty do wypłaty.
Oszczędzał na jedzeniu, żeby raz w miesiącu pójść do kawiarni.
Dziewczyny patrzyły, ale nic z tego nie wychodziło.
Marzyło mu się coś więcej – pieniądze, elegancja, smak sukcesu.
Trafił na siłownię dzięki darmowemu wejściu.
Tam zauważył Ewę.
Smukłą, zadbaną, pewną siebie.
Starszą o dziesięć lat, ale pełną uroku.
I z gotówką – miała własny biznes.
Zaczął „przypadkiem” bywać tam częściej.
Pewnego dnia Ewa sama zaproponowała mu pracę.
Pensja była dwa razy wyższa.
Potem dostał mieszkanie.
Potem auto.
Budził się w jej apartamencie, jeździł jej samochodem, pracował w jej firmie.
Wszystko było już ustawione – wystarczyło przyjąć.
Ale wygoda zrodziła niewdzięczność.
Uznał, iż zasługuje na więcej.
Tak pojawiłam się ja – Jagoda, młoda i niezależna.
Spotykaliśmy się w tajemnicy.
Wiedziałam o Ewie, chciałam, żeby odszedł.
On zwlekał.
Gdy powiedziałam mu o ciąży, zniknął.
Nie odbierał telefonów.
A ja poszłam do Ewy.
Ewa nie płakała, nie robiła scen.
Wysłuchała spokojnie i powiedziała:
– jeżeli urodzisz dziecko, powinno być z wami.
– Nie będę przeszkadzać. Ani przez chwilę.
Gdy Marek wrócił do domu, walizki stały przy drzwiach.
Ewa dała mu klucze i życzyła szczęścia.
Tłumaczył, iż to podstęp, iż wszystko wymyśliłam.
Nikt go nie słuchał.
Wyszedł bez pracy, bez samochodu, bez domu.
Pokój w akademiku znalazł wieczorem.
Po dwóch tygodniach zatrudnił się w salonie meblowym.
Tytuł miał pretensjonalny – „kierownik działu”.
A ja wciąż myłam tę wannę, czekając, co z tego wyniknie.



