Dzisiaj znów czuję się jak w klatce.
Wróciłam do mieszkania w Katowicach, do naszego starego bloku z wielkiej płyty.
Cisza, jak zawsze.
Zdjęłam płaszcz, odruchowo weszłam do pokoju mamy.
Leżała na łóżku, ręce złożone na piersi, oczy zamknięte.
– Mamo! – krzyknęłam przerażona.
– Czego wrzeszczysz? – otworzyła oczy powoli.
– Wystraszyłaś mnie. Leżałaś jak…
– Czekasz tylko na moją śmierć – mruknęła. – Skąd tak późno?
– Byłam w Biedronce. Spóźniłam się piętnaście minut.
– Potrzebujesz czegoś? Idę gotować obiad.
Mama chorowała od zawsze, przynajmniej według siebie.
Do przychodni chodziła jak do pracy.
Wracała i narzekała, iż lekarze są nierobami.
Urodziła mnie późno, mając czterdzieści lat.
Ojca nie było, a pytań o niego nie znosiła.
Przeszukałam dwa albumy – żadnego zdjęcia mężczyzny.
– Spaliłam wszystko. Po co trzymać zdjęcia zdrajcy?
– Córko, nie ufaj mężczyznom. Trzymaj się z daleka.
Na dłuższe wycieczki szkolne nigdy mnie nie puściła.
– Nie mamy pieniędzy. Jak dorośniesz, pojedziesz sama.
– A jeżeli coś mi się stanie, a ciebie nie będzie?
Przy najmniejszym stresie łapała się za serce.
Ja biegłam po leki, znałam je na pamięć.
Marzyłam, żeby zostać lekarzem i ją wyleczyć.
W Katowicach nie było akademii medycznej.
Z kim by została, gdybym wyjechała?
Po maturze poszłam do pracy.
Niedaleko bloku była mała kancelaria notarialna.
Spytałam, czy potrzebują pomocnicy.
Okazało się, iż akurat szukają kogoś do sprzątania.
Pracowała tam ciężarna sekretarka, zmęczona wszystkim.
Zaczęłam od mycia podłóg, potem pomagałam w biurze.
Gdy sekretarka poszła na urlop, przejęłam jej obowiązki.
Pensja się podwoiła, byłam zadowolona.
W szkole podobał mi się chłopak z sąsiedniego bloku.
Zaprosił mnie do kina, raz czy dwa.
Wtedy mama pierwszy raz ostrzegła mnie przed mężczyznami.
– Wszyscy chcą tylko jednego. Zostawią cię z dzieckiem, jak mnie.
– Tata też cię oszukał? Dlatego spaliłaś zdjęcia?
Mama zmieszała się, ale gwałtownie się pozbierała.
– Była miłość, ślub, potem ty. I tak mnie zostawił.
O tym, iż urodziła mnie „dla siebie”, nie wspomniała.
Chłopak po maturze poszedł na studia.
Spotkaliśmy się raz, odwrócił wzrok, jakby mnie nie znał.
„Wszyscy zdrajcy” – przypomniałam sobie słowa mamy.
W kancelarii klienci próbowali się umawiać, ale odmawiałam.
Gdy pojawiał się mężczyzna, mama dostawała „atak serca”.
Wracałam, wzywałam pogotowie, zalotnik znikał.
Z czasem mama rzadziej wstawała z łóżka.
Ja stałam się niewidzialna – bez makijażu, włosy spięte.
Pewnego dnia lekarka odciągnęła mnie na bok.
– To nie moja sprawa, ale matka tobą manipuluje.
– Jest zdrowa jak na swój wiek. Żyj swoim życiem.
Obraziłam się, ale te słowa zostały we mnie.
Pewnego zimowego dnia poślizgnęłam się przed blokiem.
Ktoś mnie złapał – przystojny mężczyzna.
– Dziękuję – szepnęłam zawstydzona.
– Odprowadzę cię – wziął moją torbę.
– Skąd wiesz, gdzie mieszkam?
– Moja ciotka cię chwali. Anna z piątego piętra.
Rozmawialiśmy już pod moimi drzwiami.
– Może pójdziemy na kawę? – zapytał.
– Może… – odpowiedziałam, rumieniąc się.
– Jestem Michał. A ty jesteś Kinga. Umówione?
Kiwnęłam głową i weszłam do mieszkania.
Serce waliło mi jak młot.
Nie wiedziałam jeszcze, co to zmieni.
