Jak teściowa syna przechwyciła, czyli historia z polskim akcentem
Od kiedy nasz jedyny syn, Michałek, wziął ślub z Malwiną, zupełnie przestał nas odwiedzać. Teraz jego centrum wszechświata znajduje się u teściowej w Krakowie. Tam zawsze jest jakaś wielka katastrofa, której nie da się przeżyć bez Michała. Mam wrażenie, iż zanim jej córka nie została jego żoną, ta kobieta chyba musiała wieść życie dzikiego pustelnika, bo choćby żarówki sama nie potrafiła wymienić.
Nasze dzieci są małżeństwem od ponad dwóch lat. Po ślubie postanowili żyć na swoim rzecz jasna, w mieszkaniu, które kupiliśmy Michałowi jeszcze na początku studiów (bo jak wiadomo, polscy rodzice zawsze pomagają, choćby jak sami spłacają kredyt w złotówkach). Michał miał w nas zawsze oparcie i pełne zrozumienie. Sam zaczął mieszkać osobno już przed ślubem, bo miał blisko do swojej pracy w centrum.
Nie powiem, żeby Malwina była zła taka nijaka. Ot, dziewczyna moim zdaniem trochę za dziecinna na cały ten cyrk z dorosłością, choć od Michała starsza ledwie o dwa lata. Bywała kapryśna niczym przedszkolak, czasem teatralnie tupnęła nóżką, gdy coś nie było po jej myśli. Mój Michałek taki ułożony, a ja tylko nad tym biednym dzieckiem rozmyślałam, jak on z nią wytrzyma.
Raz, drugi, trzeci spotkałam je obie Malwinę i jej mamę, Jolantę. O matko! Chociaż Jolanta jest w moim wieku, potrafi zachowywać się, jakby wyszła dopiero z podstawówki. Znasz takich ludzi, co choćby na emeryturze mentalnie tkwią w piaskownicy? Żywe srebro i męczennica życiowa w jednym. Jolanta, zanim córka wyszła za Michała, miała już za sobą sześć rozwodów pewnie z powodu tej pięknej dziecięcej beztroski.
Nigdy nam nie narzucała swojego towarzystwa, więc choćby źle jej nie wspominam rozmowy ograniczały się do kurtuazyjnych życzeń na weselu i wymiany dzień dobry na rodzinnych uroczystościach.
Jednak już przed ślubem Malwina taszczyła mojego syna do matki do Krakowa jak worek kartofli: a to kran cieknie, a to gniazdko nie działa, a to półka spadła na kotleta w kuchni. Najpierw przymykałam oko w końcu kobiety same, to pewnie przyda się męska pomoc.
Ale ten festiwal awarii trwa do dziś. Michał coraz rzadziej odpowiadał na nasze telefony, bo, jak twierdził, z żoną właśnie jadą… zgadnij do teściowej! Święta? U teściowej. Imieniny? Komu by się chciało. W domu? Zostałam ja, mój ojciec i teściowa. Szału idzie dostać.
Jeszcze bym przeżyła, iż omija rodzinne imprezy, ale już jak olewa własnych rodziców, to mnie coś trafia. Na przykład: ostatnio kupiliśmy nową lodówkę (na raty, jak Bóg przykazał) i prosiliśmy Michała, żeby pomógł nam ją wnieść na czwarte piętro. Najpierw się zgodził, ale pięć minut przed czasem zadzwonił, iż jednak nie może, bo musi jechać z żoną ratować pralkę teściowej.
Kiedy mój mąż, Zenon, zadzwonił z lekkim wyrzutem, usłyszał w tle Malwinę: A nie mogliście wynająć ekipę?! Michał w końcu przyjechał, ale zrobił taką kwaśną minę, jakby mu kto oscypek polał octem.
Tato, serio? Nie mogliście zamówić chłopaków z transportu? Muszę teraz ciągać lodówkę, bo ktoś nie zna adresu do internetu!
Ręce mi opadły jak po śliwowicy. Przecież jego teściowa choćby fachowców nie wezwie, bo się boi, iż wszyscy to złodzieje i oszuści pani, zapłacisz dwie stówy i jeszcze chlew zostawią!
Wtedy Zenon nie wytrzymał i rzucił z ironicznym uśmiechem: Może twoja teściowa się na AGD nie zna, ale za to świetnie potrafi prowadzić jedną owcę naszego synka. Michał wściekł się jak osa i wybiegł, choćby kurtki do końca nie dopiął.
Nie wtrącałam się, choć Zenek miał rację, bo ci nowi krewni siedzą synowi na karku, a do nas już drogi zapomniał. Tam jest złota rączka, a tu? Sieroty z lodówką na klatce.
Po tej scenie Michał milczy z ojcem od dwóch tygodni. Zenon powiedział, iż pierwszy się nie odezwie, bo duma rodzica i tak dalej. Ja się tylko czuję jak między młotem a kowadłem. No, Zenon powinien był to powiedzieć łagodniej, bo teraz Michał obrażony i ani wzdłuż, ani wszerz, tylko u Jolanty wszystko poukładane.
Jednym słowem: dwoje upartych facetów nie rozmawia, ja rozważam kurs mediatorów rodzinnych, a największą wygraną tej operacji jest, wiadomo teściowa.
