"Kapibary herbaciary" to familijna gra karciana
przeznaczona dla 2 - 5 graczy od 8 lat.
Jak to u Reinera Knizii bywa, jest tu trochę matematyki,
mnóstwo strategii, nieco negatywnej interakcji.
Jest też sporo losowości i dużo radości.
Oczywiście jest też herbatka, a choćby ciasteczka ;-)
Na rewersach kart subtelna grafika przywodzi
na myśl wytworny zestaw herbaciany,
Awersy zaś są soczyście kolorowe.
Bardzo przyjemnie się na nie patrzy,
bardzo przyjemnie się nimi gra :-)
A jak grać? I co jest celem?
Celem jest na koniec rozgrywki mieć ciasteczka o największej wartości .
A na jej początku każdy gracz otrzymuje ciasteczka warte 25.
Na początku też każdemu graczowi dajemy 7 losowych kart,
losowo układamy duże żetony w kręgu, w środku stawiamy imbryczek,
a na żetonie z ciasteczkami stawiamy figurkę kapibary.
Kapibara będzie wędrować po kolejnych żetonach,
imbryczek będzie przechodził z rąk do rąk ;-)
Każdy chce imbryczek mieć, bo ma on moc ochronną.
Wewnątrz kręgu, obok imbryczka, kładziemy dwie odkryte karty.
To na te karty gracze będą wykładali karty ze swoich rąk,
więc w rezultacie powstaną dwa stosiki kart.
To gracz decyduje,
którą kartę z ręki położy i na który z tych stosików.
Musi przy tym pamiętać, że:
kapibary nie można położyć na żadnym stosiku,
na liczbę (na karcie) można położyć liczbę większą od niej o 1,
jedynkę można położyć tylko na piątkę,
Ale... gdy na obu stosikach jest ta sama liczba,
to gracz może położyć jakąkolwiek liczbę (prócz siódemki)
na dowolny stosik.
Zamiast położenia karty na stosik, można
dobrać jedną kartę ze stosu dobierania
i choćby można ją od razu zagrać
(położyć na któryś stosik).
Kto pierwszy pozbędzie się swoich kart, ten zakończy rundę,
dostanie trochę ciasteczek, a inni będą musieli ciasteczka... oddać.
Na każdej karcie jest jedno z ośmiu gatunków zwierząt
Każdy gatunek zwierzęcia - prócz kapibary - występuje na kartach z liczbami 1- 5.
Każdy z tych gatunków ma specjalną moc, czyli pozwala wykonać jakieś akcje.
Każdemu gatunkowi na kartach - prócz kapibary - odpowiada duży okrągły żeton
z wizerunkiem zwierzęcia tego gatunku, a na żetonach symbol mocy specjalnej danego gatunku.
Nie będę tu wnikać w specyfikę tych mocy specjalnych, powiem tylko, iż odpowiednia kolejność wykładanych kart jest w tej grze niesłychanie ważna, a może choćby najważniejsza :-)

Każdemu gatunkowi na kartach - prócz kapibary - odpowiada duży okrągły żeton
z wizerunkiem zwierzęcia tego gatunku, a na żetonach symbol mocy specjalnej danego gatunku.
Nie będę tu wnikać w specyfikę tych mocy, powiem tylko, iż odpowiednia kolejność
wykładanych kart jest w tej grze niesłychanie ważna, a może choćby najważniejsza :-)
Liczba na karcie zwierzęcia jest istotna przy wykładaniu kart.
Na koniec każdej rundy jest to także wartość ciasteczek, które trzeba... oddać.
Duży okrągły żeton z ciasteczkami pozwala pewną liczbę ciasteczek wziąć :-)
A co z kapibarą na karcie?
Kapibara nie ma żadnej mocy specjalnej,
nie można jej położyć na żadnym stosiku,
no i nikt jej nie chce mieć w ręce, gdy skończy się runda,
bo przez nią trzeba oddać aż 7 ciasteczek. Oj...
Runda kończy, gdy jeden z graczy pozbędzie się wszystkich swoich kart.
Wtedy ten gracz odkrywa kartę ze stosu dobierania i otrzymuje ciasteczka
warte tyle, ile wskazuje liczba na tej karcie.
Pozostali gracze na koniec rundy muszą oddać ciasteczka.
A żeby wiedzieć ile, muszą wykonać pewne obliczenia ;-)
Każdy gracz swoje karty wykłada przed sobą i segreguje według gatunków.
Z każdego gatunku bierze do ręki jedną kartę z największą liczbą.
Następnie sumuje liczby na kartach w ręce
i w ten sposób otrzymuje wartość ciasteczek, które musi oddać.
Rozgrywka kończy się, gdy co najmniej jeden gracz straci wszystkie swoje ciasteczka.
Zwycięstwo należy do tego, który na koniec gry ma ciasteczka o największej wartości.
Wszystkie znajome dzieci oraz dorośli, z którymi grałam w "Kapibary...",
chwalili tę grę. Za grafikę, za kolory, za przyjemne rozgrywki.
Gorąco, gorąco polecam i idę na herbatkę :-)

Grę zgłaszam do projektu GRAJMY!
Inne zgłoszenia tu: recenzje Grajmy!
.












