Kacper Kowalski stara się nie myśleć o tym, co się stało. Jego żona Lena nie rozmawia o tym: Wiesz, iż ja wiem, iż ty wiesz!. Widzi swojego męża zagubionego i tego jej w zupełności wystarcza człowiek z poczuciem winy łatwiej manipulować. Lena jest bardzo mądra to ona jest jego Lenka.
Ma ona niezmiernie zielone oczy, których nie spotkał nigdy wcześniej. Jeden rzut wzrokiem i człowiek zanurza się w tę otchłań.
Kacper zakochuje się w Jadwidze Wiśniewskiej od pierwszego wejrzenia bezpowrotnie, natychmiastowo. Jadwiga spóźnia się na wykład i wchodzi do sali, kiedy już trwa. Okazuje się, iż są w tej samej grupie.
Nigdy wcześniej nic takiego nie przeżył: świat odsuwa się na bok, a Jadwiga nie zwraca na niego żadnej uwagi! Gdyby choćby przelotny, zainteresowany spojrzenie skierowany w jego stronę, pytanie albo banalny żart to byłoby coś. Niestety, nic takiego nie ma: Jadwiga Fomińska naprawdę nie interesuje się Kacprem.
Mimo iż Kacper jest przystojny i wpisuje się w współczesne standardy męskiej atrakcyjności, to dla niego to pierwsze wielkie rozczarowanie. W szkole był pierwszym chłopakiem w wiosce i nie brakowało mu dziewczyn, ale wszystko to wydawało się niepoważne. To nowe, niespodziewane uczucie wydaje się być prawdziwą miłością.
Nieco ulżyło mu, iż Jadwiga wcale nie interesowała się żadnym chłopakiem z grupy. jeżeli to się zdarzy nie wiem, co z nim zrobię! myśli często Kacper.
Jadwiga odtaja się w trzecim roku: Kacper wciąż ją kocha, a ona nie zmienia zdania. Wiosna przychodzi, topi lód: dziewczyna reaguje na żarty kolegi z grupy, a Kacper odzyskuje nadzieję.
Kiedy razem jedzie do domu metrem, w jego wyobraźni układa się scenariusz wspólnego, szczęśliwego życia. Zaprasza Jadwigę na randkę i ona niespodziewanie zgadza się. Jadwiga dostrzega, iż podoba jej się przystojny Kacper, którego fryzura przypomina małego bohatera z kreskówki.
Zaprasza ją na filiżankę mocnej kawy w tym momencie piosenka W górę słychać z każdego radia. Spędzają wspaniały czas, całują się: jego marzenie właśnie się spełnia.
Pod koniec trzeciego roku są już parą. Na początku nowego roku akademickiego Jadwiga okazuje się w ciąży. Tak się bywa! Dziewczyna zachodzi w ciążę w dniu swoich urodzin. Kacper przyjeżdża do niej 9 czerwca, kiedy rodzice Jadwigi są na wsi. W gorącym momencie nie używają antykoncepcji, licząc, iż przejdzie.
Nie przechodzi. Jadwiga gwałtownie zdaje sobie sprawę, iż dostała prawdziwy królewski prezent
Obchodzą ferie z rodziną, każda po swojemu. Telefony komórkowe nie są jeszcze powszechne, więc młody ojciec dostaje radosną wiadomość dopiero po powrocie z południa. To koniec sierpnia. Spotykają się; Jadwiga jest bardzo zaniepokojona ma już dwa i pół miesiąca ciąży i musi podjąć decyzję.
Kacper również jest w pewnym zamieszaniu, bo nie wie, co zrobić. Gdy leżą w łóżku, wszystko wydaje się romantyczne, ale prawda wkrada się brutalnie: Zielone oczy to znak kłopotów.
Małżeństwo wydaje się jeszcze przedwczesne jest młody! Rodzice nie będą zadowoleni. Co wtedy? Aborcja? Jadwiga nie zgodzi się urodzić dziecko bez męża, a on też jest za młody!
Na aborcję potrzebne są pieniądze i zgoda dziewczyny Dziecko wydaje się być jedynym wyborem. Dziewczyna, niczym zasypana pyłem, zgadza się na każdy scenariusz. Zrób coś, Kacprze! woła.
Kacper obiecuje coś zrobić i rzeczywiście działa. To, co szokuje wszystkich w tym samego Kacpra to fakt, iż nie przychodzi 1 września na zajęcia. Dlaczego? Bo się wycofał, bo się wycofał z odwagi.
Gdyby ktoś mu powiedział, iż tak się może stać, nie uwierzyłby. Okazuje się, iż zabrał dokumenty. Gdzie? Kto wie może do innej uczelni w Krakowie. Jadwiga zostaje sama ze swoją troską.
Koledzy z grupy też się dziwią: Kacper zniknął! Nie dzwoni, a rodzice mówią, iż przeprowadził się do wynajmowanego mieszkania bez telefonu.
Jadwiga zostaje wykreślona z życia: strach przed utratą wolności przewyższa czystą miłość.
Minęło wiele lat. Kacper Tymoteusz już dawno jest szczęśliwie żonaty; ich syn ma dwadzieścia dwa lata. Nie interesuje się już swoją byłą ona umarła, a on nigdy nie dowiedział się, co się z nią stało.
Z biegiem lat coraz bardziej dręczy go sumienie: może nie powinien był tak drastycznie zrezygnować? Przecież kochał Jadwigę! I dziecko, które nosiło w brzuchu, kochałby też.
Kocha też swoją żonę ale to inny rodzaj miłości, nie tak burzliwy jak z Jadwigą. Teraz spokojny, stabilny związek, ślub po rozstaniu z Jadwigą. Lena studiowała w tej samej grupie w innej uczelni, do której Kacper się przeniósł.
Kacper nigdy nie wyjawił żonie szczegółów tej wstydliwej sytuacji: czy mężczyzna może przyznać się do ucieczki z pola bitwy? Ale Lena już od dawna wie o tym incydencie wspólni znajomi ujawnili prawdę. Zawsze znajdą się dobrzy ludzie.
Żona jest mądrą kobietą i nie mówi: Wiem wszystko, hańba ci!. Rozumie, iż każdy ma swoje sekrety, zwłaszcza te, które boli najbardziej. Delikatnie podpowiada, iż gdyby się dowiedziała, mogłoby to zburzyć wizerunek przykładowego męża, tego, który rozwiązuje problemy rodziny jednym zamachem i którym Kacper się przez lata przedstawia.
Nie chciałaby, by to zaszkodziło ich małżeństwu, zwłaszcza iż przed Leną wszystko było w porządku.
W sobotę Sergiusz mówi, iż przedstawi swoją dziewczynę: Ja i Zuzanna planujemy wziąć ślub!. Choć dla ich syna to jeszcze wcześnie, rodzice nie sprzeciwiają się chłopak jest już samodzielny, mieszka w jednopokojowym mieszkaniu kupionym od babci i nie zależy od nich finansowo.
Kiedy Kacper otwiera drzwi synowi w sobotę, widzi na progu Jadwigę! Nie tę Jadwigę sprzed lat, a jej dokładną kopię, jakby klon. Taką zostawił tamtego sierpniowego wieczoru. Wraca, by przypomnieć mu, iż bumerang zawsze wraca.
Kacper jest bystry i rozumie, iż to nie była jego była ukochana, a jej córka. Dodaje, iż może to być nie tylko jej córka, ale i jego własna więc to siostra Sergiusza z ojca. Czy można poślubić siostrę? Dorosły mężczyzna jest zdezorientowany to gorsze niż sama ciąża.
Jego serce przyspiesza, pot spływa po skórze to boska kara. Musi zachować się naturalnie: uśmiechnąć się i prowadzić rozmowę. Unika spojrzenia w oczy dziewczyny, bo obawia się ukrytego oburzenia w jej spojrzeniu, iż przybyła, by siać niezgodę w rodzinie.
Żona pyta: Może się położysz? Zmierzmy ci ciśnienie!. Mężczyzna się zgadza, używając tego jako pretekstu, by odejść od stołu. Syn pyta: Tato, nie podoba ci się Zuzanna? Nie patrzyłeś na nią!. Kacper przyjmuje tabletkę na wysokie ciśnienie.
Ojciec krzyczy: Nie wyjdziesz z nią za mąż!. Sergiusz pyta: Dlaczego? Wyjaśnij!. To twoja siostra? Porzuciłem jej matkę w ciąży dwadzieścia lat temu! nie potrafi przyznać się do tego. Sergei: Ja i tak się żenię! i odchodzi.
Lena: Co cię tak ugryzło, Kacprze? To dobra dziewczyna, widać od razu! Kocha Sergiusza! Co cię tak popchnęło?. Ty też tak miałbyś! myśli Kacper. Co teraz zrobić?
Dwa dni mija w niewyobrażalnym cierpieniu; choćby w pracy bierze zwolnienie z powodu kryzysu nadciśnieniowego. Spokojnie, to nie ona mówi żona przy kolacji. Nie ona? powtarza Kacper, to nie ona, tylko ktoś, kto wygląda jak ona. Lena wie, iż kiedyś dobrzy ludzie pokazali wspólne zdjęcie, nieostrożnie zrobione przez Kacpra w okresie miłości do Jadwigi.
Czy to możliwe? pyta. Czy nie? Przecież istnieją konkursy sobowtórów! A jej matka ma na imię Lena, tak jak ja! W sobotę jedziemy do nich! Czy teraz pozwolisz synowi wyjść za mąż?. Lena? Naprawdę? Czy Zuzanna nie jest jego córką?.
Kacper odetchnął z ulgą teraz na pewno wyrazi zgodę. Jak Lena dowiedziała się wszystkiego? Jedno oblicze!
Patrząc dokładniej, mężczyzna zauważa, iż popełnił błąd W końcu nie to on widział w Zuzannie włosy innego koloru, oczy inne. Cuda w siatce.
Zdarzyło się tak, iż Kacper nie może już o tym zapomnieć. Lena nie rozmawia: Wiesz, iż ja wiem, iż ty wiesz. Widzi swojego męża zagubionego i to jej wystarcza człowiek z kompleksami łatwiej manipulować. Lena jest bardzo mądra to ona, jego Lenka.
Kacper zmienił się: stracił trochę pewności i pewnego rodzaju przepych, którego kiedyś miał w nadmiarze. Okazuje się, iż nie jest już tym samym mężczyzną. A co najważniejsze o tym nie mówi nikomu, bo ich życie wciąż układa się dobrze.