Na progu stał nieznajomy. Tomek kochał się w Joannie jeszcze w czasach liceum. Pisał jej liściki, …

Na progu stał nieznajomy.

Wojciech zakochał się w Agacie jeszcze w czasach liceum. Pisał jej liściki, usiłował zwrócić na siebie uwagę na wszelkie możliwe sposoby.

Jednak Agacie podobał się Damian wysoki blondyn, który grał z nią w siatkówkę w szkolnej drużynie.

Niezgrabny Wojtek, który miał też słabsze stopnie, zupełnie nie przyciągał jej uwagi.

Z czasem Damian zaczął spotykać się z Edytą, dziewczyną z równoległej klasy.

Po maturze Wojciech ponownie próbował zwrócić na siebie uwagę Agaty.

Na balu maturalnym oświadczył się jej

Ale Agata odpowiedziała stanowczo: Nie! choćby nie chciała myśleć o Wojtku.

Po studiach Agata dostała pracę jako księgowa, a jej szef był przystojnym brunetem, starszym od niej o dziesięć lat.

Agata podziwiała jego profesjonalizm, charyzmę i inteligencję.

Między nimi pojawiło się uczucie. Nie przeszkadzało jej, iż wybranek był żonaty i miał kilkuletniego syna.

Pan Artur obiecywał rozwód i zarzekał się, iż kocha tylko Agatę.

Minęło kilka lat. Kobieta przyzwyczaiła się spędzać weekendy i święta samotnie. Ciągle miała nadzieję, iż kiedyś będą razem.

Pewnego dnia Agata zobaczyła Artura z żoną w sklepie.

Żona była w ciąży, a Artur troskliwie trzymał ją za rękę. Potem zabrał torby, wsiedli razem do samochodu.

Agata ze łzami patrzyła na ich szczęście.

Następnego dnia złożyła wypowiedzenie

Zbliżał się Sylwester, a kobieta nie miała ani nastroju, ani chęci by kupować jedzenie, ubierać mieszkanie czy świętować.

Pewnego wieczoru wróciła do domu i odkryła, iż jest zimno. Okazało się, iż piec gazowy przestał działać. Agata mieszkała w domu jednorodzinnym.

Próbowała wezwać fachowca, ale tuż przed świętami wszyscy wołali wysoką cenę, szczególnie gdy słyszeli, iż trzeba jechać na obrzeża miasta.

Agata była już zrezygnowana, zadzwoniła więc do przyjaciółki. Jej mąż pracował w tej branży i może mógłby coś poradzić.

Ewa obiecała, iż natychmiast się z nim skontaktuje.

Po dwóch godzinach rozległ się dzwonek do drzwi.

Na progu stał nieznajomy, ale po chwili Agata rozpoznała Wojciecha, dawnego kolegę z klasy.

Cześć, Agata, co tu się u ciebie stało?

A Skąd się dowiedziałeś?

Szef do mnie zadzwonił, kazał jechać pod ten adres, bo grozi ci tu chłód. Odpowietrzyłaś grzejniki?

Nie, choćby nie wiem jak.

No proszę cię! Tak to można zostać na mrozie bez ogrzewania. Dobrze, iż nie ma silnego minusa.

Wojtek gwałtownie spuścił wodę z systemu, pogrzebał przy kotle i zniknął.

Po godzinie wrócił z potrzebnymi częściami.

Wkrótce w domu Agaty zrobiło się ciepło. Wojtek umył ręce, potem zapytał:

Agata, cieknie ci kran i mruga żarówka Twój mąż nie potrafi tego naprawić?

Nie mam żadnego męża

Tak? Wciąż szukasz ideału?

Jakiego ideału Nie mam nikogo wyznała nagle.

To czemu mi odmówiłaś? uśmiechnął się Wojtek.

Odpowiedziała tylko ciszą.

Naprawił kran, wkręcił żarówkę, po czym wyszedł.

Agata zaczęła wspominać dzieciństwo, młodość, pulchnego chłopca, który tak bardzo ją kochał.

Wojtek bardzo się zmienił wyrósł, wyszlachetniał, miał teraz piękne, brązowe oczy. Ale ten sam szczery uśmiech.

Nie zdążyła choćby zapytać, czy jest żonaty.

W sylwestrowy wieczór ktoś znów zadzwonił do drzwi.

Agata zaskoczona poszła otworzyć nie spodziewała się nikogo.

Na progu stał Wojtek. Miał nowy garnitur i trzymał bukiet kwiatów.

Agata! Zapytam jeszcze raz. Wyjdziesz za mnie, czy będziesz czekać na księcia aż do emerytury?

Kobieta rozpłakała się ze szczęścia i przytaknęła.

Za drugim razem oświadczyny zostały przyjęte.

Życie czasem stawia na naszej drodze szczęście, kiedy najmniej się tego spodziewamy. Warto nauczyć się doceniać tych, którzy są przy nas nie tylko w chwilach radości, ale także wtedy, gdy potrzeba prawdziwego wsparcia.