Na urlop niech jedzie Igor, a ty wracaj do pracy powiedziała teściowa.
Gdy Agnieszka usłyszała dźwięk klucza w zamku, serce zamarło jej w piersi. Ten władczy stuk obcasów po korytarzu znała lepiej niż własny oddech. Ósmy miesiąc ciąży sprawiał, iż każdy ruch był bolesny, a teraz miała stanąć twarzą w twarz z kimś, kogo bała się bardziej niż porodu. Drzwi otworzyły się gwałtownie, a do mieszkania wpadła istna burza krytyki i niezadowolenia pod postacią Danuty Pawłowskiej.
Co to ma być?! zamiast powitania warknęła teściowa. Dlaczego mam taką markotną synową?
Pojawienie się matki Igora było ostatnią rzeczą, jakiej Agnieszka potrzebowała w tym momencie. Po obiedzie planowała odpocząć brzemię pod sercem wymagało częstych przerw. choćby proste domowe obowiązki stawały się wyzwaniem.
Wreszcie wymarzony urlop macierzyński pozwalał choć trochę odetchnąć, ale plany legły w gruzach w jednej chwili.
Witaj, Danuto szepnęła ugodowo, cofając się w głąb mieszkania.
A gdzie mój Igorek? matka męża natychmiast zaczęła rozglądać się za synem.
Zarabia na naszą rodzinę odparła spokojnie Agnieszka.
Czy sama nie dasz rady? Danuta postawiła ciężkie torby i majestatycznie wkroczyła do środka, omal nie przewracając Agnieszki. Już niedługo będziesz matką, czas wziąć się w garść!
Gdy tylko znalazła się w środku, zaczęła lustrować każdy kąt, jakby przeprowadzała inspekcję. Agnieszkę to zaniepokoiło.
Przyjechałaś z jakiejś okazji? zapytała ostrożnie.
Co? Danuta odwróciła się zdziwiona. Teraz tu zamieszkam.
Agnieszce zdrętwiały nogi.
Ale jak… wyjąkała.
Zmęczył mnie ten gbur, z którym wynajmowałam mieszkanie odparła teściowa z irytacją. Nie zniosę już jego bezczelności. Więc póki co zostanę u was.
Wyjaśnienie tylko pogorszyło nastrój Agnieszki. Dom był przestronny, ale czy to dawało prawo teściowej wtargnąć i żądać go dla siebie?
Chciała zaprotestować, ale wyczerpanie wzięło górę. W milczeniu odeszła do sypialni, czekając na Igora.
Niestety, jego powrót kilka zmienił żal mu było matki. Choć Danuta była trudną kobietą, to jednak go wychowała, nie mógł jej porzucić.
Agnieszka zrozumiała jego uczucia. Może teściowa pomoże w domu?
Nadzieje gwałtownie się rozwiały. W ciągu dwóch dni Danuta przejęła kontrolę nad domem. Igor pracował od rana do nocy, więc to Agnieszka musiała dostosować się do jego matki.
A było to trudne. Teściowa krytykowała każdy jej ruch. choćby jedną niedomytoną szklankę.
Danuto głos Agnieszki brzmiał zmęczonym. Rozumiesz, iż ciąża utrudnia schylanie się? Ciągle boli mnie kręgosłup…
Ach, boli kręgosłup! teściowa założyła ręce na piersi. Kobieta musi dźwigać świat na barkach! Dziecko to nie wymówka! Ja wychowałam syna, a ty dopiero się uczysz!
Agnieszka nie miała siły na kłótnie.
Pewnego dnia skończyły się produkty i trzeba było iść na zakupy.
No dobrze, pójdę z tobą warknęła Danuta. Żebyś czegoś nie poknociła.
Dziękuję… Agnieszka wolałaby iść sama, ale w jej stanie zakupy były wyzwaniem.
Na rynku Danuta wciąż narzekała, ale udało się kupić wszystko, czego potrzebowali.
No co się guzdrasz? zirytowała się teściowa. Bierz torby i ruszamy.
Agnieszka spojrzała zdumiona.
Danuto szepnęła nieśmiało. Pomóż mi, proszę. Nie powinnam dźwigać…
Oho, zaraz dźwigać! przedrzeźniła ją Danuta. Dasz radę!
Agnieszka wzięła ciężkie torby, ale po kilku krokach zrobiło jej się słabo.
Źle się czuję… jęknęła.
Znowu coś?! Danuta choćby nie drgnęła.
Ale Agnieszka już nie słyszała świat zawirował jej przed oczami.
Proszę pani! jakiś mężczyzna podbiegł i podtrzymał ją. Wszystko w porządku?
Tak… zaraz przejdzie… odparła słabo.
Dziś to baby delikatne mruknęła Danuta.
Na szczęście Agnieszce gwałtownie ulżyło. Teściowa w końcu wzięła część zakupów i wrócili do domu.
Gdy Igor dowiedział się, co się stało, przybiegł natychmiast.
Kochanie głaskał dłoń żony. Przepraszam. Powinienem był pomóc.
Myślałam, iż dam radę szepnęła Agnieszka.
Dlaczego nie poprosiłaś mamy?
Agnieszka zamknęła oczy.
To właśnie ona kazała mi dźwigać torby.
Igor zastygł.
Mama? szepnął.
A gdy zrobiło mi się słabo… głos Agnieszki zadrżał. Olewała mnie.
Zapadła ciężka cisza.
Rozmówię się z nią powiedział stanowczo Igor i wyszedł.
Rozmowa była głośna. Agnieszka tylko się modliła, by teściowa wreszcie odpuściła.
Nadszedł wielki dzień. Agnieszka trzymała na rękach córeczkę, a Igor płakał ze szczęścia. Wydawało się, iż teraz wszystko będzie lepiej.
Ale rzeczywistość okazała się trudna. Dziecko płakało nocami, Agnieszka ledwo zipiała.
I ty się nazywasz matką?! Danuta wciąż krytykowała.
Po rozmowie Igora z matką sytuacja tylko się pogorszyła. Teściowa rzucała jadowite uwagi, ale nie pomagała.
Pewnego wieczoru Igor wrócił z pracy dziwnie cicho i zamknął się w pokoju.
Zwolnili mnie powiedział w końcu.
Agnieszka poczuła, jak ziemia usuwa się spod nóg.
Wtem rozległ się płacz dziecka. Wstała, by je uspokoić.
Coś wymyślimy szepnął Igor.
Wiem skinęła i pocałowała go.
Następnego dnia omawiali, co dalej.
Wtem wtrąciła się Danuta.
Słyszę, jak planujecie rzuciła wyniośle. Czemu to mój syn ma harować? A ty nie pomyślisz o pracy?
Agnieszka oniemiała.
O czym mówisz? spytała słabo.
Na urlop niech jedzie Igor, a ty wracaj do pracy powiedziała Danuta.
Serce Agnieszki zabiło
