Choć od lat mieszkała poza miastem, to właśnie Koźmin pozostał jednym z najważniejszych punktów odniesienia w jej twórczości i życiu.
Pisarka, która opisała Koźmin
Janina Wieczerska urodziła się w 1931 roku. Z Koźminem związana była do 1948 roku – to tutaj spędziła trudne lata wojny, po śmierci matki wychowywana przez dziadków przy ul. Tadeusza Kościuszki. Do tych doświadczeń wróciła po latach w swojej ostatniej książce „Moja Babcia, Niemcy i wojna” z 2008 roku. Publikacja ta uznawana jest za jeden z najpełniejszych literackich obrazów miasta w czasie okupacji.
Koźmin pojawiał się także w jej wcześniejszych powieściach. W debiutanckiej książce „Zawsze jakiejś jutro” (1965), która doczekała się aż ośmiu wydań i nakładu przekraczającego 100 tysięcy egzemplarzy, opisała swoje szkolne lata, ukrywając autobiograficzne wątki pod postacią Joanny Uruskiej. Również w powieści „Pusty wieczór” bohaterowie przemierzają ulice miasta.
https://krotoszynska.pl/odeszli/nie-zyje-wieloletni-soltys-staniewa-mieszkancy-zegnaja-leszka-bochne/wTecCzcpIHaJ9n2djksmDroga zawodowa i twórczość
Po ukończeniu nauki w Koźminie przeniosła się do Wrocławia, gdzie kontynuowała edukację w liceum i na studiach polonistycznych. Zawodowo związała się z literaturą i dziennikarstwem.
Pracowała jako redaktorka w wydawnictwie „Ossolineum”, a następnie w miesięczniku literackim „Odra”. Od 1976 roku mieszkała w Gdańsku, gdzie publikowała w tygodniku „Czas”. W okresie stanu wojennego została zmuszona do przejścia na wcześniejszą emeryturę, co – paradoksalnie – zaowocowało intensywną działalnością pisarską.
W wolnej Polsce przez wiele lat współpracowała z „Dziennikiem Bałtyckim” jako felietonistka, publikując swoje teksty aż do 85. roku życia.
Zawsze blisko Koźmina
Mimo iż los rzucił ją w różne miejsca Polski, nigdy nie zerwała więzi z Koźminem Wielkopolskim. Regularnie odwiedzała miasto, uczestniczyła w zjazdach szkolnych i jubileuszach, a także współpracowała z lokalnym liceum przy ul. Boreckiej, któremu przekazała bogaty księgozbiór.
Była również związana z miesięcznikiem „Szkice Koźmińskie” oraz miejscowym muzeum. Szczególne miejsce w jej sercu zajmowało harcerstwo – współtworzyła jego powojenne początki w Koźminie, idąc w ślady swojej matki, przedwojennej skautki. Harcerski etos towarzyszył jej przez całe życie.
Słowa dla miasta
Miłość do Koźmina wyrażała nie tylko poprzez obecność, ale i twórczość. Napisała słowa piosenki poświęconej miastu, oddając w niej to, co było dla niej najcenniejsze – pamięć, emocje i literacką wrażliwość.
Powtarzała często: „pociecho moja ty książeczko” – wierząc w siłę słowa i jego wpływ na kolejne pokolenia.
Janina Wieczerska została Honorową Obywatelką Koźmina Wielkopolskiego 24 lata temu.
Ceremonia pogrzebowa odbędzie się w czwartek, 9 kwietnia, o godzinie 12:00 w kościele św. Trójcy na cmentarzu przy ul. Poznańskiej.
