Pewnego dnia mąż Anny wyszedł rano do pracy i już nie wrócił. Żona dzwoniła wszędzie, gdzie mogła. Okazało się, iż po prostu był zmęczony życiem rodzinnym.

Anna poznała swojego męża na weselu wspólnych przyjaciół w Warszawie. Od razu wpadli sobie w oko i spędzili razem całą noc, rozmawiając i tańcząc. Ich związek rozwijał się bardzo szybko. Po zaledwie kilku miesiącach od pierwszego spotkania wzięli ślub i zamieszkali razem. Niedługo później Anna odkryła, iż jest w ciąży. Nigdy nie udało jej się zrobić USG coś zawsze stawało na przeszkodzie: choroba, obowiązki w pracy, albo pojawiała się inna ważna sprawa.

Ciąża nie należała do najłatwiejszych. Anna gwałtownie się męczyła, miała ciągłe mdłości, a do tego doskwierały jej bóle kręgosłupa. Duży brzuch sprawiał, iż nie mogła długo chodzić, więc często leżała w łóżku. Ostatni miesiąc przed porodem spędziła wyłącznie w domu. Mąż bardzo ją kochał i troszczył się o nią, jednak większość czasu był w pracy.

Poród rozpoczął się przed terminem. Lekarze nie odstępowali jej ani na krok. Na świat przyszły trojaczki: dwie dziewczynki Zuzanna i Jagna, a także chłopiec Wojtek. Anna była w szoku. Kiedy jej mąż, Michał, wszedł do sali, nie wierzył własnym oczom. W jednej chwili został ojcem trojga dzieci.

Kiedy Anna przebywała jeszcze w szpitalu, Michał kupił trzy łóżeczka. Mieli tylko kawalerkę, więc miejsca było niewiele. Nie mieli gdzie się przeprowadzić. gwałtownie zaczęła się codzienność: nieprzespane noce, choroby dzieci. Michał marzył, iż wszystko wróci do dawnych, beztroskich dni szczęśliwej miłości, romantycznych wieczorów i rozmów do późna w nocy. Żadna z tych rzeczy się nie wydarzyła.

Anna ledwo nadążała za opieką nad dziećmi. Nie miała choćby chwili dla męża. W końcu Michał nie wytrzymał presji. Pewnego dnia wyszedł do pracy i już nie wrócił.

Anna dzwoniła wszędzie: do szpitala, na policję, do znajomych. Nic nie pomogło. W końcu wyszło na jaw, iż Michał uciekł nie wytrzymał presji i zostawił rodzinę.

Wtedy Anna poczuła, iż musi być silna. Przecież jest odpowiedzialna za swoje dzieci. Pomocną dłoń wyciągnęła do niej mama, Ludwika zamieszkała z Anną i pomagała w opiece nad trojaczkami. Wychowywały dzieci razem, choć nie było łatwo. Anna została z dziećmi aż do ich drugich urodzin. Utrzymywały się z rodzinnego oraz emerytury babci.

Obok ich domu otwarto nowe centrum handlowe i Anna dostała tam pracę. Okazała się bardzo pracowita i sumienna, więc zatrudniono ją mimo tego, iż miała troje dzieci.

Od tego momentu wszystko zaczęło się układać. Po jakimś czasie Anna mogła zatrudnić opiekunkę, a mama poczuła ulgę. Kilka lat później Anna awansowała w pracy. Zmieniła się: stała się pewna siebie, zadbana i niezależna. Taką zobaczył ją Michał, kiedy po latach odwiedził rodziców w Warszawie.

Przyszedł, żeby zobaczyć dzieci. Prosił Annę o wybaczenie i drugą szansę. Chciał znów być częścią jej życia. Anna spojrzała na niego i zrozumiała, iż ich relacja już nigdy nie będzie taka jak dawniej. Jej uczucia dawno wygasły. Powiedziała mu to wprost. Gdy odszedł, Anna poczuła ulgę. Udało jej się zapomnieć o przeszłości. Przed nią było nowe życie, nowe możliwości i przyszłość, o którą chciała zadbać.