Pewnego razu, gdy byłam w trakcie drugiej kadencji, do drzwi zapukała dziewczyna z dzieckiem na rękach.

Nie mogłem sobie wyobrazić, iż coś takiego może spotkać właśnie mnie. Przez tyle lat choćby nie zdawałem sobie sprawy, z jaką osobą żyłem.

Poznałem Rafała, gdy miałem 15 lat, a on był wtedy o dwa lata starszy. Wzięliśmy ślub po pięciu latach związku, a już w ciągu roku została nam podarowana córka. Rafał był bardzo szczęśliwy, gdy przyszła na świat nasza mała Pola. Otoczył ją troską, poświęcał jej maksimum uwagi i zaczął pracować jeszcze ciężej.

Mój mąż kupił duże mieszkanie z dwoma pokojami, a Pola była dla niego prawdziwą księżniczką. Codziennie zawoził ją do przedszkola i na różne zajęcia, zabierał na spacery, oglądali razem bajki. Nasza rodzina wydawała się idealna do momentu, gdy wszystko wywróciło się do góry nogami.

Gdy byłem w ciąży z drugim dzieckiem, ktoś zapukał do naszych drzwi. Otworzyłem, a na progu stała młoda dziewczyna z dzieckiem na rękach. Zaprosiłem ją do środka, chociaż poczułem od razu, iż coś jest nie tak. Wyglądała na dwadzieścia lat, miała na imię Iga i miała dziewiętnaście. Okazało się, iż była drugą kobietą mojego męża.

Dwa tygodnie temu urodziła syna i postanowiła z tym wszystkim skończyć raz na zawsze. Powiedziała mi, iż byli razem od dwóch lat, ale Iga nie zamierzała łatwo odpuścić. Zadzwoniłem do Rafała i poprosiłem go o wyjaśnienia. Jego odpowiedź jednak wbiła mnie w ziemię:

Dziewczyny, przecież żyliśmy razem całkiem dobrze. Zostawmy wszystko tak, jak jest. Nic nie zmienię. Nie chcę się rozstawać, ale Igi też nie zostawię.

Nie mogłem tego tolerować. Ze łzami w oczach spakowałem jego rzeczy. Gdy wyrzucałem go za drzwi, pobiegł za mną krzycząc:

Kochany, jeszcze będziesz żałować. Mieszkanie jest zapisane na mnie, więc ty i dzieci musicie wrócić do swojego starego mieszkania na obrzeżach Warszawy. choćby nie licz na alimenty mój oficjalny dochód jest najniższy. Teraz zastanów się, jak sobie poradzisz.

Nie mogłem uwierzyć, iż takie słowa wychodzą z ust człowieka, którego kochałem tyle lat.

Byłem wtedy już pewien, iż nie chcę, by moje dzieci wychowywały się przy nim. Rafał odszedł z Igą, a ja spakowałem swoje i dzieci rzeczy i przeprowadziłem się do mojego mieszkania.

Nie było czasu w łzy, bo Rafał gwałtownie złożył pozew o rozwód, a ja wydałem ostatnie oszczędności na dobrego adwokata. Na szczęście, prawnik spisał się znakomicie i mieszkanie zostało przy mnie i dzieciach. choćby nie złożyłem wniosku o alimenty.

Siedem lat później ożeniłem się ponownie. Mój nowy mąż jest zupełnie inny niż Rafał to wspaniały człowiek. Tak nawiasem mówiąc, okazało się, iż Iga była zainteresowana tylko pieniędzmi mojego byłego, a gdy został bez mieszkania, po prostu go wyrzuciła. Próbował wrócić do mnie, ale nie da się siedzieć na dwóch stołkach, zwłaszcza po tym, co mi wyznał.

Czy przyjąłbyś Rafała z powrotem?