Razem z żoną wzięliśmy kredyt na mieszkanie, a gdy zacząłem lepiej zarabiać, myślałem, iż nadeszły dla nas dobre czasy. Niestety, życie gwałtownie pokazało nam, jak bardzo się myliliśmy

Słuchaj, opowiem Ci coś. Jak byłem na studiach i jednocześnie próbowałem dorabiać, to zupełnie nie starczało mi na wiele rzeczy. Ale wiesz co, mimo tego byłem szczęśliwy bo tak naprawdę nie miałem większych problemów na głowie. Ja i moja żona wynajmowaliśmy wtedy małe mieszkanko w Warszawie i nie myśleliśmy jeszcze o dzieciach. Najpierw chcieliśmy kupić własne cztery kąty, a potem dopiero rozważać powiększanie rodziny. Moi rodzice są na emeryturze, mam też młodszą siostrę, Kingę. Kinga jest po rozwodzie i wychowuje mojego siostrzeńca, Olka, który już chodzi do pierwszej klasy podstawówki. W sumie nigdy w naszej rodzinie nie było za dużo pieniędzy, ale jakoś zawsze ze wszystkim dawaliśmy radę sami.

Wtedy wydawało mi się, iż przyszły dla nas lepsze czasy. Ukończyłem w końcu studia i dostałem awans w pracy zostałem prawą ręką mojego szefa. To się mocno odbiło na mojej wypłacie, no i od razu z żoną zdecydowaliśmy się wziąć kredyt hipoteczny na mieszkanie. W końcu przyszła pora, żeby się przenieść na swoje! I tak naprawdę, jak już zaczęliśmy zmiany, to poszliśmy na całość miesiąc później żona mi oznajmiła, iż jest w ciąży. Ruszyły więc przygotowania na powitanie malucha. Jak rodzina się dowiedziała o moim awansie, wszyscy od razu się ucieszyli.

Tylko, iż zaraz potem zaczęła się cała presja. Mama z tatą robią mi wyrzuty sumienia, iż powinienem pomóc Kindze i Olkowi, bo Kinga sama z dzieckiem. Kinga natomiast twierdzi, iż jako starszy brat powinienem też wspierać finansowo rodziców. Oszczędności topniały w oczach. Raz rodzice potrzebowali nowego dużego telewizora, innym razem Olek miał jechać na drogą wycieczkę szkolną. Moja żona zaczęła mieć do mnie pretensje, bo jest teraz na urlopie macierzyńskim i mamy coraz mniej pieniędzy na własną rodzinę. Wyszło na to, iż prawie wszyscy żyją na mój koszt. I już wiem, iż muszę się trochę odciąć od dawania pieniędzy bliskim, bo wyciągają ode mnie ostatnie złotówki, a my musimy się przygotować na narodziny naszego dziecka. Tym bardziej, iż ubranka dziecięce są teraz koszmarnie drogie…