
POSŁUCHAJ
Eksperci podkreślają, iż pierwszymi osobami, które mogą zauważyć niepokojące zachowania u młodych ludzi są rodzice, koledzy, koleżanki, nauczyciele, sąsiedzi. Czasy mamy jednak takie, iż koledzy bagatelizują, nauczyciele kilka mogą, bo ograniczają ich przepisy (to ma się zmienić), rodzice nie mają czasu, a między sąsiadami więzi jest coraz mniej…
To nie jest opowieść o potworach z bajek ale o młodych ludziach z sąsiedztwa, którzy z powodu samotności wpadli w ramiona radykalizmu, a w konsekwencji ekstremizmu.
W czerwcu br. pisaliśmy o gangach młodej Warszawy. Wspomnieliśmy o konferencji „Nowe uwarunkowania procesu radykalizacji młodych ludzi z perspektywy bezpieczeństwa państwa”, która odbyła się w kwietniu br. w siedzibie Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Nie przypuszczaliśmy wtedy, iż to o czym pisaliśmy tak gwałtownie się urzeczywistni.
Niewidzialni w realu krzyczą w necie
Podczas konferencji wskazano kilka kluczowych mechanizmów radykalizacji: subiektywne poczucie niesprawiedliwości i krzywdy; kryzysy i napięcia tworzące środowisko presji; nierówności, wykluczenie społeczne, przemoc; kryzys tożsamości i potrzeba poczucia przynależności; poczucie braku wpływu i sprawczości oraz środowisko cyfrowe.
Radykalizacja nie zaczyna się od strzałów i karabinów. Zaczyna się od ciszy w domu, od poczucia bycia niezauważanym. Od izolacji od środowiska szkolnego na rzecz tego w sieci. Od braku rozmów z dorosłymi w domach od niemożności podzielenia się problemami z opiekunami. Od wetknięcia małemu dziecku telefona, byleby siedziało cicho i zajęło się sobą i oglądało filmiki. Od niezauważenia, iż dziecko nie rozmawia z nami, a zamiast bajek zaczyna oglądać filmy przepełnione agresją, iż zaczyna szukać mrocznego środowiska w sieci oraz na ulicy. Zaczyna stopniowo przyjmować skrajne przekonania, co może doprowadzić do przemocy.
Jak przeciwdziałać radykalizacji?
Według Wydziału do Spraw Szkoleniowych oraz Prewencji Zagrożeń dla Bezpieczeństwa CAT ABW TERRORISM PREVENTION nie należy wdawać się w spory, wyśmiewać poglądów, ponieważ takie zachowanie może przyspieszyć radykalizację. Można próbować zniechęcić do popadania w skrajności, naświetlić najbliższym sytuację – i miejmy nadzieję, iż rodzina będzie chciała słuchać, żeby później nie musiała mówić o tym, iż nic nie wiedziała…
Wnioski ABW są przerażające. Analiza zamachów terrorystycznych z ostatnich lat, z różnych miejsc w Europie wskazuje na to, iż sprawcy dawali sygnały, informowali najbliższych o swoich planach.
– Niestety, te zachowania były często bagatelizowane. Bliskie osoby nie chciały też przekazywać informacji o zagrożeniu ze strachu przed potencjalnymi konsekwencjami oraz dla ochrony swoich najbliższych – czytamy w komunikacie ABW.
Tzw. red flags w zachowaniach zabójcy z Krakowa także zlekceważono. Jako żart traktowano rysowanie w zeszycie scen napaści, strzelanin, propagowanie treści związanych z paramilitarnymi grupami, agresję, krzyki na ludzi…
Jeżeli dojdzie do tragedii, której jesteście świadkami, nie nagrywajcie, uciekajcie. o ile jednak macie film, nie wrzucajcie go do netu, nie mówcie o sprawcy. Nie budujcie jego postaci. Dlaczego? Bo taki człowiek nie zasługuje na rozgłos. Bo w ten sposób podaje się instrukcję zbrodni naśladowcom.
O zachowaniach, które powinny zwrócić naszą uwagę przeczytacie: tpcoe.gov.pl/cpt/materialy/1799,Informacje-dot-procesu-radykalizacji.html
MaG
Foto: pixabay.com/AI, modyfikowany przez redakcję.
Mieszkaniec – gazeta mieszkańców Warszawy








