Sergiusz przywiózł swoją narzeczoną, Kingę, na wieś. Tam został mu w spadku dom po babci. Młodzi gwałtownie się zadomowili, zaprzyjaźnili się z sąsiadami i zaczęli prowadzić własne gospodarstwo. Niespodziewanie, do Sergiusza przyjechała z miasta siostra, Halina, ze swoimi trzema dziećmi.
A ja tu też kiedyś mieszkałam! westchnęła Halina, patrząc na brata. Przyjeżdżałam do babci na wakacje. A teraz postanowiłam wypocząć nad Bałtykiem! Chyba zostawię wam dzieci na wsi.
A kto się nimi zajmie?! zdziwił się Sergiusz. My pracujemy… zaczął, ale przerwały mu jakieś krzyki za oknem. Wyjrzał i dosłownie zamarł.
Gdy Sergiusz z Kingą zastanawiali się nad swoim wspólnym życiem, wybór był prosty. W mieście Sergiusz nie miał nic i przez pewien czas gnieździł się u swojej siostry Haliny razem ze swoim bratankiem.
Halina nigdy nie była zadowolona z obecności brata. Raz w miesiącu, gdy przekazywał jej całą wypłatę za wynajem ciasnego pokoiku, była nieco milsza. Ale poza tym czepiała się go o wszystko. Spadało na niego też sporo obowiązków co weekend musiał trzepać dywany, prać koce, pilnować siostrzeńców a ich było troje: roczny, trzyletni i sześcioletni. Jej mąż zwykle studiował w innym mieście albo spotykał się z kolegami, czasem wyjeżdżał do teściów, by odpocząć od rodziny.
Kinga wiedziała, iż choć Sergiusz miał dobrą pracę, to większość zarobków oddawał siostrze. Od kiedy zaczęli się spotykać i zaczął myśleć o własnych potrzebach, Halina prawie go wyrzuciła z mieszkania.
W końcu zdecydowali pora wyjechać na wieś, gdzie został po babci dom. Wieś przyjęła ich ciepło. Choć nie mieli tam bliskiej rodziny, dzieciństwo spędzone u babci sprawiło, iż wielu ludzi kojarzyło Sergiusza. Mama Sergiusza mieszkała w innej części kraju, a rodzice Kingi jeszcze dalej. Sami musieli sobie radzić.
Wzięli ślub w lokalnym urzędzie i zabrali się do pracy. Kinga znalazła zatrudnienie w przedszkolu, a Sergiusz w tartaku. Sąsiadka podarowała im kozę, bo sama nie była w stanie jej doglądać w zamian za codziennie pół litra mleka.
Potem pojawiły się kury i owce. Zarobki nie były wysokie, ale własne gospodarstwo i trochę zamówień krawieckich od Kingi pomagały im związać koniec z końcem. Mieli już trzyletniego syna, Stasia, a Kinga po urlopie macierzyńskim wróciła do pracy. Najtrudniejsze chwile minęły. Do czasu.
Nagle Halina postanowiła wpaść z wizytą. Od kiedy wyprowadził się od niej, nie widziała brata. Jej dzieci były już starsze, a mąż standardowo poleciał odpocząć do rodziców.
Ja tu kiedyś mieszkałam! U babci! mówiła Halina.
Niedługo wytrzymałaś odparł Sergiusz. Po pierwszym tygodniu bez mamy zaczynałaś płakać, aż w końcu rodzice po ciebie przyjeżdżali. Ja spędzałem tu całe wakacje
A co tu robić? Nuda! choćby teraz chcę pojechać nad morze. Ty zawsze byłeś tu szczęśliwy, bo byłaś babcina ulubienica.
Pojadę nad Bałtyk, a dzieci zostawię wam na wsi! oznajmiła Halina.
A kto je przypilnuje? zdziwił się Sergiusz. My oboje pracujemy. Ja czasem kilka dni nie mam wolnego.
Co im się stanie na wsi? Same się sobą zajmą!
Lepiej sama z nimi zostań. Kinga się nie zgodzi.
A po co ją pytać, jesteś moim bratem! Po prostu jej powiedz!
A twój mąż? Może chociaż on by się nimi zajął?
Nie, niech odpoczywa w domu. On musi mieć spokój odpowiedziała z wyrzutem.
Całe życie odpoczywacie od siebie…
W tym czasie dzieci Haliny rozrabiały na całego. Nagle rozległ się rumor wyjrzał na ogród i zamarł: dzieci wypuściły prosiaczka i teraz biegał on za nimi po grządkach.
Z trudem udało się go z powrotem złapać, ale ogród był zniszczony. Niedługo potem dzieci dopadły do kozy z koźlętami, a połowę kapusty można było spisać na straty.
Sergiusz się denerwował, Kinga była zmartwiona, a dzieci nie czuły skruchy. Halina zbywała to machnięciem ręki.
Dzieci, no co poradzisz! Bawią się przecież zbagatelizowała.
Nasz Staś takich rzeczy nie robi odpowiedziała ze spokojem Kinga.
To jeszcze zdąży odburknęła Halina.
Znowu hałasy tym razem dzieci chciały pogłaskać kury. Gdy weszły do kurnika, kogut rzucił się na nich, aż echo niosło się po całej wsi.
Co wy tu za porządek macie?! Nie pilnujecie zwierząt!
Kogut nie winien. Dzieci po prostu nie wiedzą, iż nie wolno próbował wyjaśnić Sergiusz.
Może Kinga powinna wziąć urlop i pilnować dzieci! Jak coś im się stanie, to będzie jej wina!
A wy uważajcie jeszcze, bo sąsiedzi mają złośliwego byka, a wieczorami gęsi chodzą samopas ostrzegał Sergiusz. W nocy lepiej nie wychodzić.
Straszysz mnie? prychnęła Halina.
Uprzedzam.
W tym momencie sąsiad przyprowadził najstarszego syna Haliny chłopak rozpalał ognisko za garażem.
Co by było, jakby coś się stało? Susza, miesiąc bez deszczu! poirytował się sąsiad.
Halino, mi takich problemów nie trzeba. Bierz dzieci na morze, żeby nie przestraszyły przypadkiem foki zażartował Sergiusz.
Wy tu wszyscy dziwni, całe to wasze wiejskie życie… Zapomniałeś, iż ci pomogłam, gdy mieszkałeś u mnie? wykrzyknęła Halina.
Nie zapomniałem, ale to był mój jedyny wybór wyjaśnił Sergiusz.
Tego samego dnia Halina zwinęła dzieci i oświadczyła, iż odwozi je do dziadków. Jednak dzieci nie były zachwycone.
Nie chcemy do dziadków, chcemy zostać tu!
Nie ma mowy! ucięła Halina, pakując wszystko do samochodu.
Rano wyruszyli w drogę, a w domu zapanowała cisza i spokój.
Sergiusz i Kinga jeszcze długo wspominali nieoczekiwaną wizytę siostry. Zrozumieli jedno kiedy ktoś szuka wygody własnym kosztem innych, nie oczekuje się wdzięczności, a zadowolenia. Czasem życie pokazuje, iż prawdziwe szczęście to wzajemny szacunek i wspólna odpowiedzialność, a nie tylko wygoda i odpoczynek od codzienności.
