Tato, mam nowinę. Jagoda jest w ciąży. To moje dziecko — powiedział Krzysztof, ledwo wchodząc do domu.

newskey24.com 4 godzin temu

— Tato, mam nowinę. Jagoda jest w ciąży. To moje dziecko — powiedział Krzysztof od progu.

Wojciech odłożył gazetę.

Spojrzał na syna uważnie.

— Więc się ożeń — powiedział spokojnie.

— Co? Jestem za młody.

— Za młody?

— Nie byliśmy razem długo, tato. To nie czas na rodzinę.

Wojciech prychnął z goryczą.

— Za dziewczynami biegać się nadawałeś.

— Tato, proszę…

— A jak przyszła odpowiedzialność, jesteś dzieckiem?

Krzysztof spuścił wzrok.

Ojciec zawołał głośno:

— Krystyna! Chodź tu na chwilę!

Krystyna weszła, wycierając ręce w fartuch.

— Co się stało?

— Nasz syn spłodził dziecko i nie chce się żenić.

— Z Jagodą? Córką sąsiadów?

— Tak. Jest w ciąży. A on się chowa jak szczur.

Krystyna choćby nie zadrżała.

Jej twarz stężała od razu.

— I słusznie robi — powiedziała chłodno.

— Krystyna…

— Po co wprowadzać do domu pierwszą lepszą?

— Ona nie jest pierwszą lepszą.

— Te dziewczyny są cwane. Szukają portfela, potem wpadają w tarapaty.

— Słuchasz się siebie?

— A kto wie, może to wcale nie jego dziecko?

— Krystyna, to sąsiadka, znamy ją od dziecka.

— Niech zrobi test. Niech wszystko wyjaśni.

— A jeżeli to jego krew?

— No i co z tego? Mamy to brać na siebie?

Odwróciła się i wyszła bez słowa.

Wojciech westchnął ciężko.

Spojrzał na syna z bólem.

— Wiesz, ja też kiedyś byłem młody — zaczął cicho.

— Tato…

— Kochałem inną kobietę. Ale ożeniłem się z twoją matką.

— Dlaczego?

— Bo była w ciąży. Bo to była odpowiedzialność, nie miłość.

— I nie żałowałeś?

— Dziecko nie jest niczemu winne. Moja krew, moje sumienie.

Krzysztof milczał długo.

— Nigdy nie żałowałem, iż zostałem — dodał Wojciech.

Minęły trzy miesiące.

Wynik testu DNA przyszedł pocztą.

Wojciech otworzył go drżącymi rękami.

99,9% pewności. Krzysztof jest ojcem.

Położył dokument przed Krystyną.

Ona spojrzała, potem się zaśmiała.

— No i co z tego?

— Krystyna, to jest dowód.

— Tak, jest ojcem. I co?

— To twój wnuk.

— To nie znaczy, iż Jagoda będzie tu mieszkać.

— Posłuchaj siebie.

— Niech jej noga tu nie postanie! Powiedziałam!

Krzysztof stał z boku, wpatrując się w swoje dłonie.

Widać było po jego twarzy wybór.

Wybrał stronę matki.

Milczał, zaciskał pięści, nic nie powiedział.

Wojciech patrzył na syna z żalem.

Czuł, iż traci coś ważnego.

Dziecko miało się urodzić bez rodziny.

Bez nazwiska, bez domu, bez ciepła.

A on, dziadek, nie mógł na to patrzeć spokojnie.

Krew to krew.

Idź do oryginalnego materiału