Najbardziej lubiane dzieci to wcale nie te, które robią najwięcej hałasu. Nie zawsze są liderami, nie zawsze chcą być w centrum uwagi. Za to niemal zawsze potrafią zauważyć drugiego człowieka.
Dzieci najbardziej lubiane w grupie mają jedną wspólną cechę
Empatia, czyli umiejętność rozpoznawania i rozumienia emocji innych, okazuje się kluczowa w relacjach rówieśniczych. Dziecko, które potrafi pomyśleć, jak czuje się kolega lub koleżanka, szybciej buduje zaufanie i rzadziej zostaje odrzucone. To nie jest cecha zarezerwowana dla wrażliwców. To konkretna umiejętność, którą można, a choćby trzeba, kształtować od najmłodszych lat.
Rodzice, którzy uczą dziecko zatrzymania się na chwilę i spojrzenia na sytuację oczami drugiej osoby, dają mu narzędzie, które procentuje przez całe życie. Takie dzieci lepiej radzą sobie w grupie, rzadziej eskalują konflikty i szybciej znajdują wspólny język z innymi.
Nauka empatii zaczyna się w codziennych rozmowach
Wielu rodziców myśli o empatii jako o czymś abstrakcyjnym. Tymczasem to umiejętność, która rodzi się w bardzo prostych, codziennych sytuacjach. Wystarczy zmiana jednego komunikatu. Zamiast skupiać się wyłącznie na zachowaniu dziecka, warto skierować uwagę na emocje drugiej osoby.
Pytania w stylu: „Jak myślisz, co on teraz czuje?” albo „Jak ty byś się poczuł w takiej sytuacji” uczą dziecko refleksji i wrażliwości. Z czasem takie myślenie staje się automatyczne. Dziecko nie potrzebuje już podpowiedzi, bo samo zaczyna analizować emocje innych.
Empatia nie oznacza rezygnacji z własnych potrzeb. Wręcz przeciwnie. Dzieci, które rozumieją emocje innych, lepiej rozumieją też siebie. Wiedzą, gdzie kończą się ich granice i potrafią je komunikować bez agresji. To ogromna przewaga w relacjach, zwłaszcza w świecie, który coraz częściej premiuje współpracę, a nie rywalizację.
Dlaczego empatia sprawia, iż dzieci są bardziej lubiane?
Dziecko empatyczne daje innym poczucie bezpieczeństwa. Rówieśnicy czują, iż przy nim mogą być sobą, bez obawy przed oceną czy wyśmianiem. Takie dzieci częściej są zapraszane do wspólnej zabawy, lepiej odnajdują się w nowych grupach i szybciej nawiązują przyjaźnie.
Z perspektywy dorosłych empatia również jest wyraźnie widoczna. Nauczyciele i opiekunowie zwracają uwagę na dzieci, które potrafią współpracować, zauważają potrzeby innych i reagują z wyczuciem. To nie są dzieci idealne ani bezproblemowe, ale takie, z którymi łatwiej budować relacje.
Warto podkreślić, iż empatia nie rozwija się sama. Potrzebuje wsparcia, rozmowy i przykładu. Dzieci uczą się jej przede wszystkim poprzez obserwację dorosłych. jeżeli widzą, iż rodzic bierze pod uwagę emocje innych, reaguje spokojnie i z uważnością, przejmują ten model zachowania.
W dłuższej perspektywie ta jedna zasada, wpajana od maleńkości, wpływa nie tylko na popularność dziecka, ale też na jego dorosłe życie. Empatyczne osoby lepiej radzą sobie w związkach, w pracy zespołowej i w sytuacjach kryzysowych. To kompetencja, której nie da się zastąpić ani wiedzą, ani talentem.
Zobacz też: 6 bajek, które uczą myślenia i sprytu. Wielu rodziców kojarzy je tylko z tytułu
