To imię było hitem

newsempire24.com 4 godzin temu

Kiedyś kojarzyło się z elegancją i wielkim światem. Dziś rodzice rzadko wybierają je dla córek

Jeszcze kilkadziesiąt lat temu uchodziło za nowoczesne, kobiece i pełne klasy. Dziś znacznie częściej spotkamy je wśród dorosłych kobiet niż na liście imion nadawanych noworodkom. Iwona, niegdyś tak lubiana przez polskich rodziców, znalazła się poza głównym nurtem mody. A przecież jej pochodzenie i symbolika wciąż mogą zaciekawić.

Wybierając imię dla dziecka, rodzice kierują się nie tylko jego brzmieniem. Duże znaczenie mają wspomnienia, rodzinne tradycje oraz skojarzenia z konkretnym pokoleniem. Dlatego jedne imiona wracają po latach nieobecności, a inne przez cały czas czekają na ponowne odkrycie.

Iwona należy właśnie do tej drugiej grupy. W czasach PRL-u przywodziła na myśl zachodni styl i francuską elegancję. Dla wielu dzisiejszych rodziców jest natomiast przede wszystkim imieniem cioci, dawnej nauczycielki lub znajomej mamy.

Iwona — francuskie brzmienie i dawne europejskie korzenie

Iwona jest żeńskim odpowiednikiem imienia Iwo. Jej pochodzenie wiąże się z dawną tradycją germańską i celtycką oraz określeniem cisu — długowiecznego, wiecznie zielonego drzewa, którego drewno wykorzystywano niegdyś między innymi do wyrobu łuków.

Do polszczyzny imię trafiło za pośrednictwem francuskiej formy Yvonne. To właśnie francuskie skojarzenia pomagały budować jego wizerunek jako imienia szykownego i światowego.

W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych zagraniczne brzmienie miało szczególny urok. Zachodnia kultura fascynowała, a imię mogło być dla rodziców drobnym nawiązaniem do świata, który pozostawał trudno dostępny.

Iwona brzmiała świeżo i wyróżniała się na tle wielu tradycyjnych imion. Z czasem stała się jednak tak popularna, iż przestała zaskakiwać. Dla całego pokolenia była czymś zupełnie naturalnym — imieniem koleżanki ze szkolnej ławki, sąsiadki czy przyjaciółki.

Co symbolizuje to imię?

Związek z cisem nadaje Iwonie ciekawą symbolikę. Trwałość i długowieczność tego drzewa przywołują skojarzenia z wytrwałością, odpornością oraz siłą potrzebną do pokonywania trudności.

W dawnych wierzeniach cis łączono również z ochroną, mądrością i nieśmiertelnością. W popularnych opisach znaczenia imion te odniesienia przekładają się na obraz osoby konsekwentnej, wiernej swoim wartościom i potrafiącej odnaleźć się w wymagających sytuacjach.

Iwonie często przypisuje się także zaradność, inteligencję, wdzięk oraz troskę o najbliższych. Są to jednak tradycyjne interpretacje, a nie cechy, które można ustalić na podstawie samego imienia.

Nie brakuje mu również ciepłych, domowych form. Iwonka, Iwcia czy Iwuś brzmią serdecznie i pokazują jego łagodniejsze oblicze.

Dlaczego współcześni rodzice wybierają je tak rzadko?

Popularność imion zmienia się wraz z kolejnymi pokoleniami. Brzmienie, które dla dziadków było nowoczesne, ich wnukom może wydawać się zbyt mocno związane z przeszłością.

Tak stało się z Iwoną. Dziś nie jest już częstym wyborem dla nowo narodzonych dziewczynek. W zestawieniach ustępuje imionom takim jak Zofia, Zuzanna czy Maja, które znacznie częściej trafiają do rodzinnych dokumentów.

Nie oznacza to, iż Iwona straciła swoje walory. Zmieniły się przede wszystkim skojarzenia. Młodzi rodzice niekoniecznie słyszą w niej francuski szyk. Częściej myślą o znanych sobie kobietach z pokolenia rodziców i ich rówieśniczek.

Właśnie dlatego część dawnych przebojów przegrywa z imionami starszymi o kilka pokoleń. Te ostatnie zdążyły już nabrać uroku rodzinnej pamiątki, podczas gdy imiona popularne w drugiej połowie XX wieku przez cały czas brzmią zbyt znajomo, by uchodzić za odkrycie.

Czy Iwona jeszcze wróci do łask?

Historia mody na imiona pokazuje, iż zapomnienie nie musi być ostateczne. Po dłuższej przerwie dawne brzmienia potrafią ponownie zachwycić rodziców, którzy dostrzegają w nich elegancję, prostotę i sentymentalną wartość.

Być może podobna przyszłość czeka Iwonę. Potrzebuje jedynie czasu, aby przestała kojarzyć się głównie z jednym pokoleniem.

Dziś pozostaje wyborem rzadkim. Kiedyś może znów zabrzmieć świeżo — tak jak wtedy, gdy rodzice widzieli w niej odrobinę francuskiego uroku i obietnicę wielkiego świata.

Idź do oryginalnego materiału