Wiktoria stała w progu drzwi, mocno ściskając dłoń Marka. W jej oczach widać było strach, a nogi drżały z niepokoju.
Mamo, to jest moja przyjaciółka, Wiktoria powiedział Marek, który właśnie wrócił z kolejnej podróży służbowej.
Nie było go przez dwa tygodnie i nie wracał tym razem sam. Marek mieszkał z rodzicami w dwupokojowym mieszkaniu w Warszawie. Dlatego nocami Wiktoria spała w jego pokoju, a on przenosił się do kuchni.
Gdzie ją poznałeś? zapytała matka. Teraz młodzi noszą tylko jaskrawe ubrania i kolczyki w brwiach.
Mamo, po prostu miałem szczęście. Spotkałem ją w akademiku, do którego zostałem przydzielony. Wiktoria dorastała w domu dziecka.
Następnego ranka do mamy przyszła siostra Marka.
Gdzie są twoje dzieci?
Poszli do urzędu stanu cywilnego złożyć wniosek.
Twój Marek pozostało taki młody. Po co mu ta sierota na głowie? Teraz możesz pochować wszystkie wartościowe rzeczy, bo nie wiadomo, do czego jest zdolna.
Co ty mówisz?! oburzyła się matka Marka.
Ja też pochodzę z domu dziecka. Chcesz powiedzieć, iż wyrosłam gorsza od innych? wtrącił ojciec Marka i wziął dziewczynę w obronę.
Poczekaj, poczekaj. Jeszcze jej geny wyjdą na wierzch dodała siostra.
choćby nie waż się tak mówić o Wiktorii! krzyknął ojciec.
Rodzice Marka uznali, iż syn ma prawo sam podejmować decyzje.
Nie wtrącali się więc w jego życie. Młodzi postanowili najpierw pomieszkać z rodzicami, a potem wynająć coś własnego. W rzeczywistości Wiktoria nie była najlepszą gospodynią. Teściowa nieraz chciała ustąpić, ale teść zawsze stawał po stronie dziewczyny.
Później Marek powiedział, iż Wiktoria planuje pójść na uniwersytet i studiować filologię. Okazało się, iż to on będzie utrzymywać rodzinę. Oczywiście teściowa nie była zachwycona tym pomysłem, ale nie mogła zaprotestować. W końcu sama uważała, iż bez dyplomu w dzisiejszych czasach trudno sobie poradzić.
Z czasem młodzi wprowadzili się do własnego mieszkania. Wiktoria zaczęła pracować na pół etatu jako nauczycielka.
Teściowej było żal syna. Zaproponowała im, żeby wrócili na jakiś czas do niej. Jednak teść szanował decyzję syna i jego żony.
Pewnego dnia siostra teściowej przyniosła dwie nowe patelnie.
Zobacz co mam. Chcesz jedną kupić? Możesz dać ją młodym. Teraz prawie każdy boryka się z problemami finansowymi, a oni szczególnie.
Wiesz co, moje dzieci radzą sobie bardzo dobrze. Wiktoria uczy się, potrafi zrobić porządek w domu i ugotować obiad.
Teściowa przekazała patelnię synowej i od razu dała jej wskazówki: mieszać tylko drewnianą łyżką.
Po tygodniu teściowa odwiedziła młodych. Wiktoria siedziała w kuchni i płakała.
Kotlety się spaliły szlochała. A patelnię szorowałam druciakiem. To był przecież prezent od pani!
Już dobrze, już, uspokój się zaczęła ją pocieszać teściowa.
Marek zastał obie na podłodze. Najpierw chciał coś powiedzieć, ale tylko machnął ręką, zostawiając sprawy kobietom.
Od tamtej pory minęło osiemnaście lat. Wiktoria została zastępcą dyrektora. W tym czasie stała się dla teściowej jak własna córka, chociaż siostra teściowej przez całe życie im zazdrościła.
Czy naprawdę liczy się, skąd ktoś pochodzi, jeżeli ma szczere i dobre serce? Najważniejsze, by szanować siebie nawzajem i nie oceniać po przeszłości, ale po czynach.
