Dom Kultury „Śródmieście” w Białymstoku zaprasza na wernisaż wystawy „Duo”. Wernisaż odbędzie się 24.11.2026 r. (wtorek) o g. 18.00 w sali wystawowej (na II piętrze), gdzie swoje prace zaprezentują Andrzej Filipowicz – malarz i Andrzej Bakumenko-Chętnicki – rzeźbiarz.
Opis wystawy:
Co porusza się w obrazie, gdy wszystko pozostaje nieruchome? Co sprawia, iż rzeźba zdaje się unosić?
„Duo” to spotkanie dwóch języków artystycznych, które podejmują temat ludzkiego doświadczenia czasu, bliskości i pragnienia lotu. Wystawa ukazuje napięcia między ruchem a bezruchem, ciężarem a lekkością, obecnością a wspomnieniem.
W obrazach Andrzeja Filipowicza zatrzymane sceny kryją przeczucie ruchu i przemijania, otwierając przestrzeń między pamięcią a wyobraźnią. Rzeźby Andrzeja Bakumenko-Chętnickiego ukazują ludzkie postacie w dynamicznych układach, przywołując motywy wznoszenia, oddalania i poszukiwania równowagi.
Wspólnym mianownikiem obu twórczości stają się motywy lotu, krążenia i zatrzymanego ruchu. „Duo” zaprasza do refleksji nad tym, co łączy i dzieli, co trwa i przemija, oraz nad nieustannym ludzkim pragnieniem przekraczania własnych granic.
Wystawę będzie można oglądać do 18 grudnia 2026 r., od wtorku do piątku w godzinach 10.00-18.00.
O autorach:
Andrzej Filipowicz, urodzony w 1974 r. w Grodnie, jest malarzem i grafikiem. Studiował malarstwo i grafikę na Grodzieńskim Uniwersytecie Państwowym im. Janki Kupały oraz na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W swojej twórczości powraca do krajobrazu, architektury i przedmiotów naznaczonych czasem. Nie odtwarza ich dosłownie. Interesuje go obraz przechowany w pamięci, niepełny, przetworzony i budowany warstwami pigmentu. Jego prace były prezentowane w Polsce, Europie i Stanach Zjednoczonych.
Andrzej Bakumenko-Chętnicki jest rzeźbiarzem, absolwentem Białoruskiej Państwowej Akademii Sztuk Pięknych. Pochodzi z rodziny artystycznej, a pierwszym przewodnikiem po rzeźbie był dla niego ojciec, Mikołaj Bakumenko. W kamieniu, brązie, ceramice i drewnie buduje formy na pograniczu figuracji i symbolu. Inspiruje się mitologią, literaturą, historią kultury i naturą. Jego poetycka rzeźba opowiada o relacjach międzyludzkich, przemijaniu i duchowej przemianie, łącząc ciężar materii z wrażeniem ruchu, kruchości i wewnętrznego napięcia.
Źródło informacji i grafika: Dom Kultury „Śródmieście”














