Wyturlaj jesień – zabawa z kostką i jesienne karty pracy krok po kroku

kwiecien.academy 1 godzina temu

Wyturlaj jesień to zabawa, w której dziecko rzuca kostką, sprawdza wzór przypisany do liczby oczek i ozdabia nim kolejne pole jesiennej ilustracji. Łączy grę, rysowanie i ćwiczenia grafomotoryczne, a każda praca wychodzi inna. Potrzebujesz tylko wydrukowanej karty, kostki i czegoś do rysowania. Poniżej: zasady krok po kroku, dopasowanie do wieku, porównanie z klasycznymi szlaczkami i 7 pomysłów na zajęcia.

20 wzorów w jednym pliku

Wyturlaj jesień – 20 jesiennych kart pracy z kostką

Liść, dynia, jeżyk, sowa, wiewiórka, lisek, parasol, sweter, jesienny kubek i inne ilustracje z legendą wzorów do kostki. Dla przedszkola i klas 1–3.

PDF do pobrania i druku

Zobacz w sklepie →

W tym artykule

Na czym polega zabawa „Wyturlaj jesień”
Jak poprowadzić zabawę krok po kroku
Co ćwiczy dziecko
Jak dopasować zabawę do wieku
Karty z kostką a szlaczki i kolorowanki
7 pomysłów na wykorzystanie kart
Czego unikać
Najczęstsze pytania

Na czym polega zabawa „Wyturlaj jesień”

„Wyturlaj” to spolszczona wersja popularnych kart typu „rzuć kostką i narysuj”. Zasada jest tak prosta, iż czterolatek rozumie ją po jednym pokazie. Na karcie jest duża jesienna ilustracja podzielona na pola – na przykład kalosz, liść albo dynia – a pod nią legenda: każdej liczbie oczek na kostce odpowiada inny wzór. Dziecko rzuca kostką, sprawdza w legendzie, jaki wzór wylosowało, i wypełnia nim wybrane pole. Potem rzuca znowu. I tak do momentu, aż cały obrazek będzie ozdobiony.

Cała magia tkwi w losowości. To nie nauczyciel mówi „teraz narysuj fale”, tylko kostka. Dzieci, które zwykle protestują przy szlaczkach, tutaj same dopominają się o kolejny rzut. A ponieważ każdy losuje co innego, dwadzieścioro dzieci pracujących na tej samej ilustracji kończy z dwudziestoma różnymi pracami – gotowa galeria na jesienną gazetkę.

Kiedy o wzorze decyduje kostka, znika pytanie „czy ja to ładnie zrobiłem?”. Zostaje ciekawość, co wypadnie następne.

Jak poprowadzić zabawę krok po kroku

Krok Co robisz Uwaga praktyczna

1. Wybór karty	drukujesz 2–3 różne wzory i pozwalasz dzieciom wybrać	wybór zwiększa zaangażowanie; w zestawie jest 20 ilustracji
2. Pokaz	na tablicy lub dużej kartce pokazujesz jeden rzut i jedno pole	nazwij wzór na głos: „trzy oczka – to kratka”
3. Rzut kostką	dziecko rzuca i liczy oczka	młodsze dzieci liczą palcem, starsze rozpoznają układ oczek od razu
4. Odczytanie legendy	dziecko odnajduje wzór przypisany do wyniku	to ćwiczenie spostrzegawczości i czytania prostego kodu
5. Ozdabianie pola	wybrane pole wypełnia wylosowanym wzorem	cienkopis lub kredka ołówkowa sprawdzają się lepiej niż gruby flamaster
6. Powtórka	kolejne rzuty aż do zapełnienia ilustracji	pracę można przerwać i dokończyć następnego dnia

Wskazówka: żeby kostki nie latały po całej sali, daj każdej parze małe pudełko, tackę albo plastikowy kubek z pokrywką. Kostka „turla się” w środku, jest ciszej i nic nie ląduje pod szafką.

Co ćwiczy dziecko – więcej niż szlaczki

W kartach pojawiają się kropki, linie, fale, zygzaki, spirale, pętelki, kółka, kratka, łuki, serduszka i małe listki. To dokładnie te same elementy, z których składają się litery – tylko podane w formie, która nie kojarzy się z ćwiczeniem.

Umiejętność Jak rozwija ją zabawa

Grafomotoryka i przygotowanie ręki do pisania	wiele krótkich serii tego samego wzoru na małej powierzchni, kontrola nacisku i kierunku linii
Koordynacja wzrokowo-ruchowa	odwzorowanie wzoru z legendy i zmieszczenie go w granicach pola
Koncentracja	powtarzalny cykl: rzut – odczytanie – rysowanie utrzymuje uwagę dłużej niż jednolita karta
Przeliczanie i rozpoznawanie układu oczek	każdy rzut to mikrozadanie matematyczne w zakresie 1–6
Odporność na „nie wyszło”	wynik jest losowy, więc nie ma jednej poprawnej wersji obrazka

Jak dopasować zabawę do wieku i możliwości dzieci

Ta sama karta może być łatwa albo wymagająca – zależy od tego, jak ustawisz zasady. Dzięki temu jeden wydruk obsłuży grupę mieszaną, świetlicę i zajęcia indywidualne.

3–4-latki: wybierz ilustracje z dużymi polami (liść, dynia, kubek). Zamiast rysować wzór w całym polu, dziecko może postawić w nim kilka kropek lub kresek. Rzucacie wspólnie jedną dużą kostką piankową.
5–6-latki: pełna wersja zabawy, praca w parach z jedną kostką – dochodzi czekanie na swoją kolej. Dobre zadanie do kącika cichej pracy.
Klasy 1–3: dodaj wyzwanie: dwa rzuty i wybór wzoru, który lepiej pasuje do sąsiednich pól, albo ograniczenie do trzech kolorów. Starsi uczniowie mogą zaprojektować własną legendę na odwrocie.
Zajęcia rewalidacyjne i terapia pedagogiczna: skróć pracę do kilku pól, powiększ wydruk do formatu A3 i pozwól wybrać narzędzie, którym dziecku rysuje się najwygodniej.

Karty z kostką a klasyczne szlaczki i kolorowanki

Kryterium Klasyczne szlaczki Kolorowanka Karta z kostką

Motywacja dzieci	szybko spada	średnia	wysoka – element gry i niespodzianki
Różnorodność ruchów ręki	jeden wzór na stronę	głównie zamalowywanie	kilka–kilkanaście wzorów na jednej karcie
Efekt końcowy	identyczny u wszystkich	podobny	każda praca inna, nadaje się na wystawę
Elementy matematyczne	brak	brak	liczenie oczek, odczytywanie kodu
Co jest potrzebne	ołówek	kredki	wydruk, kostka i coś do rysowania

To nie znaczy, iż szlaczki trzeba wyrzucić. Karty z kostką najlepiej działają jako przeplatanka: dzień klasycznych ćwiczeń grafomotorycznych na jesień, dzień „wyturlaj”. Ręka pracuje tak samo, a głowa odpoczywa od schematu.

Na krótsze zajęcia

Jesienny liść – zabawa z kostką | 10 kart pracy

Mniejszy zestaw oparty na tej samej zasadzie – dobry na pierwszą próbę z młodszą grupą albo jako zadanie do domu.

PDF do pobrania i druku

Zobacz w sklepie →

7 pomysłów na wykorzystanie kart na zajęciach

Gdzie sprawdzi się „Wyturlaj jesień”

rozgrzewka dłoni na początek dnia – trzy rzuty i odkładamy kartę do teczki,
zadanie dla dzieci, które skończyły pracę wcześniej,
jesienna stacja zadaniowa podczas dnia tematycznego,
spokojna aktywność przy stoliku po zabawie ruchowej lub spacerze,
praca w parach: jedno dziecko rzuca i odczytuje wzór, drugie rysuje – potem zamiana,
galeria na gazetkę: wytnijcie gotowe ilustracje i przyklejcie na kolorowe tło,
zabawa w domu – rodzic i dziecko ozdabiają tę samą ilustrację i porównują efekt.

Jeśli chcesz rozbudować jesienny kącik plastyczny, połącz karty z kostką z innymi aktywnościami: jesiennymi witrażami na okna albo pracą plastyczną „sweterek”. Więcej gotowych materiałów znajdziesz w kategoriach Jesień, Grafomotoryka i Karty pracy.

Czego unikać

Zbyt grube narzędzie. Gruby flamaster zalewa małe pola i wzory zlewają się w plamę. Lepszy będzie cienkopis, kredka ołówkowa albo cienki marker.
Pośpiech. Nie trzeba kończyć karty na jednych zajęciach. Praca rozłożona na dwa–trzy dni to przez cały czas ta sama liczba ćwiczeń ręki.
Poprawianie wzorów za dziecko. Krzywa spirala to wciąż spirala. Liczy się ruch, nie efekt.
Jedna kostka na całą grupę. Czekanie zabija zabawę. Optymalnie: jedna kostka na parę.

Najczęstsze pytania: Wyturlaj jesień

Promocja w sklepie

Kup 2 materiały, trzeci dostajesz gratis

W sklepie Kwiecień Academy stale działa promocja 2+1: dodaj do koszyka trzy materiały, a najtańszy zostanie odliczony automatycznie. Zobacz jesienne materiały →

Najczęstsze pytania

Na czym polega zabawa „Wyturlaj jesień”?

Dziecko rzuca kostką, sprawdza w legendzie wzór przypisany do liczby oczek i ozdabia nim wybrane pole jesiennej ilustracji. Powtarza rzuty, aż cały obrazek będzie wypełniony wzorami.

Od jakiego wieku można grać w „wyturlaj”?

Już 3–4-latki poradzą sobie z ilustracjami o dużych polach i uproszczonymi wzorami. Pełna wersja zabawy sprawdza się u 5–6-latków i w klasach 1–3.

Co jest potrzebne do zabawy?

Wydrukowana karta pracy, zwykła kostka do gry i coś do rysowania – najlepiej cienkopis, kredki ołówkowe lub cienkie flamastry.

Ile trwa wykonanie jednej karty?

Zwykle 15–25 minut, zależnie od wieku dziecka i liczby pól. Pracę można przerwać w dowolnym momencie i dokończyć innego dnia.

Czy karty z kostką zastępują ćwiczenia grafomotoryczne?

Są ich atrakcyjną formą. Dziecko rysuje kropki, fale, zygzaki, spirale czy pętelki, czyli te same elementy co w klasycznych szlaczkach, ale w formie gry. Najlepiej przeplatać oba rodzaje zadań.

Czy zabawa sprawdzi się na zajęciach rewalidacyjnych i w terapii pedagogicznej?

Tak. Krótki, powtarzalny cykl rzut – odczytanie – rysowanie pomaga utrzymać uwagę, a trudność łatwo regulować liczbą pól, wielkością wydruku i doborem narzędzia.

Przeczytaj też