Jagoda czuła się zmęczona już od kilku dni.
Tyle spraw na głowie, a ona marzyła tylko o odpoczynku.
Najlepiej by było położyć się i leżeć.
Na jedzenie choćby nie mogła patrzeć.
Zrobiła test ciążowy.
Test potwierdził jej przypuszczenia.
Dwa lata wcześniej skończyła urlop macierzyński.
Ledwo odetchnęła od pieluch i nocnych wstawań.
A teraz znowu to samo.
Czuła się przygnębiona.
Michał miał skończyć pięć lat.
Ola dopiero poszła do drugiej klasy.
Dzieci potrzebowały jej czasu i uwagi.
Teraz uwaga podzieli się z niemowlakiem.
Czy zrozumieją tę zmianę?
Czy nie będą zazdrosne o maluszka?
„Dziecko to dar Boży” – powtarzała sobie w myślach.
„Dał Bóg dzieci, da i na dzieci” – przypominała sobie starą mądrość.
Ale czasy były niepewne.
Choć kiedy adekwatnie były łatwe?
Kobiety rodziły choćby podczas wojny.
Co powie w pracy o kolejnej ciąży?
Szef niedawno pytał o plany macierzyńskie zespołu.
Jagoda zapewniła, iż ma komplet dzieci.
Teraz czuła się nieswojo z tą myślą.
„Czemu ciągle myślę o pracy?” – zastanawiała się.
„Rodzina jest ważniejsza” – mówiła sobie w duchu.
Czas płynął, a decyzji wciąż nie było.
– Coś ci jest? Jesteś blada – zapytał pewnego wieczoru Darek.
– Trzy razy pytałem o prezenty dla dzieci, a ty nie słyszałaś – dodał zaniepokojony.
Wtedy Jagoda wyznała mu wszystko.
Darek zamyślił się na chwilę.
– I co robimy? – zapytał spokojnie.
Nie zapytał „co zrobisz”, tylko „co robimy”.
Tak jak powinno być między nimi.
Decyzja należała do obu.
Właśnie za to Jagoda go kochała.
Nie zostawiłby jej samej z tym ciężarem.
Poczuła wstyd, iż chciała rozwiązać to sama.
Ulga spadła na nią jak kamień z serca.
– Z dwoma damy radę, trzecie też się uda – powiedział stanowczo.
– Ale pójdę na macierzyński. Zostaniemy tylko z twojej pensji – martwiła się dalej Jagoda.
– Jakoś to będzie. Wezmę dodatkowe zlecenia. A może chcesz usunąć ciążę? – zapytał wprost.
– Nie wiem – przyznała szczerze.
– Ty będziesz pracował od rana do wieczora, ja z dzieckami w domu.
– I z dwójką, i z trójką życie przeleci tak samo – odpowiedział Darek.
– Mamy jeszcze czas do namysłu?
– Trochę mamy – powiedziała cicho.
– To się nie spieszmy.
Jagoda spojrzała na ciasne dwa pokoje po babci Darka.
– Jak się tu wszyscy pomieścimy?
– Pogadam z rodzicami. Może zamienimy się mieszkaniami – zaproponował Darek.
Teściowa zareagowała od razu i gwałtownie.
– Twoja żona specjalnie zaszła w ciążę, żeby nas wyrzucić – powiedziała z wyrzutem.
– Mamo, to mój pomysł, nie Jagody – bronił żony Darek.
– Więc to ty chcesz zabrać nam spokojną starość? – odpowiedziała zraniona.
– Mamo, nie dramatyzuj. Zapytałem tylko.
– A może Jagoda zrobi aborcję? Macie dwoje dzieci, to wystarczy – rzuciła twardo teściowa.
– Już wszystko jasne – powiedział Darek i wyszedł.
Jagoda zobaczyła jego przygnębioną twarz po powrocie.
Nie musiała pytać, co się stało.
Unikali teraz tego tematu.
Raz godziła się z myślą o trzecim dziecku.
Raz wracał strach przed nieprzespanymi nocami.
Termin decyzji się zbliżał, a ona wciąż się wahała.
Pewnej nocy przyśniła jej się dziewczynka.
Dziewczynka skakała radośnie po mieszkaniu.
Niosła koszyczek jak mała Czerwony Kapturek.
– Co tam masz? – zapytała Jagoda we śnie.
Dziewczynka zajrzała do koszyka.
Podniosła na nią oczy pełne bólu.
Koszyk był pusty.
Jagoda ucieszyła się myślą o córce.
Ale czemu koszyk był pusty?
Sen nie dawał jej spokoju.
– Podjęłaś decyzję? – zapytał męża wieczorem.
– Tak… Nie – odpowiedziała i opowiedziała o śnie.
– To tylko sen. Będzie dziewczynka, twoja pomocnica – uspokajał ją Darek.
„Jaki on dobry” – pomyślała Jagoda.
„Z Darkiem niczego się nie boję” – uspokoiła się w duchu.
Postanowiła urodzić to dziecko.
Dalej nie wiedziała, co kryje się w tym śnie.
