.
Wiadomość o śmierci tego cenionego nauczyciela akademickiego i długoletniego działacza społeczno-oświatowego przekazał burmistrz Gogolina Krzysztof Reinert. Przypomniał, iż zmarły otrzymał Odznakę Honorową „Zasłużony dla Miasta Gogolina”.
Czułem, iż należę do elity
Prof. Franciszek Marek urodził się 18 grudnia 1930 roku w Bełku koło Rybnika. Syn powstańca śląskiego, adiutanta komendanta Leśnicy i uczestnika walk o Górę św. Anny.
– Czułem, dzięki ojcu – mówił wielokrotnie profesor, pytany o to jaki wpływ na jego życie, miała przynależność do powstańczej rodziny – iż należę do elity, do środowiska ludzi szlachetnych, uczciwych i ideowych.
Uczęszczał do katolickiego Gimnazjum i Liceum im. św. Jacka w Katowicach. Maturę zdał w 1949 eksternistycznie przed katowickim Kuratorium Okręgu Szkolnego. Następnie pracował jako nauczyciel języka polskiego i równocześnie studiował – od 1950 roku – polonistykę na Uniwersytecie Wrocławskim.
Ukończył studia – jako najmłodszy absolwent – w wieku zaledwie 23 lat. Był też najmłodszym asystentem, gdy w 1954 rozpoczynał karierę nauczyciela akademickiego w nowo powstałej Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu.
Jego praca magisterska nosiła tytuł „Stary kościół miechowski jako śląska recepcja Pana Tadeusza”. Pracę doktorską – „Życie literackie na Opolszczyźnie w latach 1763–1784” – obronił w 1964 roku w Uniwersytecie Wrocławskim. Promotorem był prof. Stanisław Kolbuszewski. Habilitację – napisaną w Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie poświęcił najdawniejszym czasopismom polskim na Śląsku. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1973 roku.
W czasie pierwszej „Solidarności” był prorektorem Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu. Stracił stanowisko. Urząd Bezpieczeństwa patrzył na niego z niechęcią nie tylko jako na autochtona. Smutni panowie zarzucali mu także popieranie Niezależnego Zrzeszenia Studentów oraz nastawienie życzliwe wobec Niemców.
Wypromował ponad tysiąc magistrantów
Jego dorobek naukowy i pedagogiczny był imponujący.
Wypromował ponad tysiąc magistrantów i autorów prac licencjackich. Pełnił na WSP i na uniwersytecie wiele funkcji. Był m.in. kierownikiem Katedry Historii Oświaty i Wychowania, wicedyrektorem Instytutu Pedagogiki, prodziekanem i dziekanem Wydziału Filologiczno-Historycznego UO.
„I oto Słowo stało się Ciałem! Jest Uniwersytet Opolski – Alma Mater Opoliensis! Dzięki Ci, dobry Boże, za to, iż pozwoliłeś mi dożyć tej wielkiej chwili. To za Twoim przyzwoleniem moja Ziemia Rodzinna, tak haniebnie poniżana, ośmieszana i uciskana przez obcych na przestrzeni kilku wieków wywyższona została. Gaudeamus igitur! Ciesz się także Ty, Polsko, Matko Nasza, Gaude Mater Polonia, gdyż światło dostojeństwa, jakie z Uniwersytetu Opolskiego promieniować będzie, i Twojemu Majestatowi chwały przysporzy” – pisał Franciszek Marek po powołaniu do życia Uniwersytetu Opolskiego w marcu 1994 roku.
Doktorat honorowy na 30-lecie UO
Trzeciego kwietnia 1995 r. został pierwszym wybranym przez kolegium elektorów w wolnych wyborach – a drugim po mianowanym prof. Jerzym Pośpiechu – rektorem Uniwersytetu Opolskiego. Jego kadencja trwała tylko rok ze względu na potrzebę dopasowania kalendarza wyborczego na Uniwersytecie Opolskim do innych uczelni w Polsce. W czasie jego kadencji w UO powołano do istnienia Instytut Prawa i Administracji. W kolejnych wyborach rektorem został profesor Stanisław S. Nicieja.
7 marca 2024 roku świętujący 30-lecie istnienia Uniwersytet Opolski nadał swemu pierwszemu – wybranemu przez elektorów – rektorowi najwyższą godność akademicką – doktorat honoris causa.
***
Odważne komentarze, unikalna publicystyka, pasjonujące reportaże i rozmowy – czytaj w najnowszym numerze tygodnika „O!Polska”. Do kupienia w punktach sprzedaży prasy w regionie oraz w formie e-wydanie
