Szanowny Panie Premierze,
kierując się dobrem państwa oraz koniecznością wzmacniania odporności społecznej i zdrowotnej młodego pokolenia, wzywamy do zapewnienia, aby edukacja zdrowotna była przedmiotem obowiązkowym na wszystkich etapach kształcenia.
W ostatnich tygodniach szczególnie wyraźnie ujawniła się luka w systemie ochrony dzieci i młodzieży w środowisku cyfrowym. Prezydent zawetował regulacje, które miały wzmacniać bezpieczeństwo w internecie umożliwiając ograniczanie nielegalnych treści. Niezależnie od oceny tej decyzji, jej skutkiem jest utrzymanie stanu, w którym państwo nie ma dostatecznych narzędzi ograniczania ekspozycji dzieci na treści przemocowe, pornograficzne, autodestrukcyjne oraz na uzależniające mechanizmy rekomendacyjne.
W tej sytuacji rośnie znaczenie działań, które państwo może wdrożyć natychmiast
i systemowo, a taki charakter ma powszechne wyposażenie uczniów w kompetencje zdrowotne i cyfrowe, umożliwiające ochronę własną, rozpoznawanie ryzyk oraz sięganie po pomoc.
Edukacja zdrowotna – zgodnie z opublikowaną podstawą programową – obejmuje m.in. zdrowie psychiczne, profilaktykę uzależnień, internet, kształtowanie krytycznego podejścia do informacji oraz obszary związane z dojrzewaniem i zdrowiem seksualnym.
Uważamy, iż rdzeń tego przedmiotu powinien być obowiązkowy, ponieważ dotyczy bezpieczeństwa młodych ludzi i zdrowia populacyjnego, a jego skuteczność zależy od powszechności. Przedmiot realizowany fakultatywnie, w warunkach presji społecznej i nierównego dostępu do rzetelnej wiedzy, nie osiągnie celu, jakim jest ograniczanie zachowań ryzykownych, w tym uzależnień cyfrowych oraz szkód psychicznych wynikających z wczesnej ekspozycji na treści, do których dzieci nie powinny mieć dostępu.
Jednocześnie rozumiemy, iż część opinii publicznej zgłasza obawy dotyczące zakresu edukacji seksualnej.
Dlatego proponujemy rozwiązanie kompromisowe: obligatoryjnego charakteru edukacji zdrowotnej przy jednoczesnym dopuszczeniu nieobowiązkowego uczestnictwa w zajęciach edukacji seksualnej, z oddaniem tej decyzji w ręce rodziców lub pełnoletnich uczniów.
Traktujemy taki model edukacji zdrowotnej jako rozwiązanie pragmatyczne, które pozwala państwu osiągnąć strategiczny cel powszechnej alfabetyzacji zdrowotnej i cyfrowej młodych ludzi, a zarazem ograniczyć konflikt społeczny w obszarze budzącym silne emocje. Jednocześnie podkreślamy, iż zdrowie seksualne stanowi istotny element holistycznie rozumianego zdrowia, a odpowiedzialność państwa za tworzenie warunków do rzetelnej edukacji także w tym zakresie pozostaje niezmienna.
Wnosimy, aby Rada Ministrów i Ministerstwo Edukacji Narodowej niezwłocznie podjęły działania zapewniające umocowanie edukacji zdrowotnej jako przedmiotu obowiązkowego w ramowych planach nauczania.
Państwo, które myśli w kategoriach stabilności i bezpieczeństwa, nie może ograniczać się do reakcji na kryzysy. W warunkach przyspieszenia technologicznego
i rosnącej presji informacyjnej, odporność zaczyna się od podstawowych kompetencji zdrowotnych i cyfrowych budowanych w szkole. Podjęcie decyzji o obowiązkowej edukacji zdrowotnej jest w tym sensie działaniem nie tylko prozdrowotnym, ale również pro-państwowym: wzmacnia kapitał ludzki, zmniejsza koszty społeczne kryzysów psychicznych i uzależnień oraz podnosi zdolność młodych obywateli do funkcjonowania w środowisku wysokiego ryzyka.
Z wyrazami szacunku,
Przedstawiciele_lki organizacji zrzeszonych w SOS dla Edukacji
- Adamczyk-Durczewska Beata, Fundacja Ja, Nauczyciel
- Bigaj Magdalena, Fundacja “Instytut Cyfrowego Obywatelstwa”
- Bińka Anna, Stowarzyszenie “Pracownia Etnograficzna” im. Witolda Dynowskiego
- Chmura-Rutkowska Iwona, Fundacja Ja, Nauczyciel
- Dejnarowicz Arkadiusz, Fundacja Kreatywny Umysł
- Detz Edyta, Fundacja im. Julii Woykowskiej
- Durczewski Maciej, Fundacja Ja, Nauczyciel
- Idziak Julia, Fundacja Cyfrowa Innowacja
- Mazurkiewicz Grzegorz, Stowarzyszenie Ekspedycja w głąb kultury
- Nabrdalik Katarzyna, Fundacja Teach for Poland
- Napiontek Olga,Fundacja Civis Polonus
- Oleksiak Dorota, NIE dla chaosu w szkole
- Olszewska Agnieszka, Fundacja Edutank
- Pacewicz Alicja, Zespół Koordynacyjny SOS dla Edukacji
- Pietrusińska Iga, Fundacja SOK
- Prus-Wierzbicka Karolina, Zespół Koordynacyjny SOS dla Edukacji
- Przybysz Wojciech, Stowarzyszenie Dzieciom i Młodzieży WĘDKA im. każdego Człowieka
- Roman Katia, Fundacja SOK
- Rościszewska Klara, Fundacja WWF Polska
- Różańska Natalia, Fundacja My Future
- Sochal Barbara Janina, Przewodnicząca Polskiego Stowarzyszenia imienia Janusza Korczaka
- Szczepkowska-Szyszko Katarzyna, Fundacja Dla Lepszych Czasów
- Święch Grzegorz, Fundacja OFFschool
- Wiśniewski Michał, Kogutorium
- Wójcicki Jerzy, Koordynator Grupy Obywatelskiej Ostrowski Spacer Protestacyjny „Łańcuch Światła”
Przedstawiciele_lki innych organizacji i instytucji popierających apel
- Baran Grzegorz – Dyrektor Szkoły Podstawowej w Zabrzeży
- Bochniarz Joanna, Prezeska Centrum Innowacyjnej Edukacji
- Giska Aleksandra – Prezeska Zarządu Stowarzyszenia Precedens
- Górska Anna , Wiceprezeska w imieniu Fundacji na rzecz Różnorodności Społecznej
- Kacprowicz Beata – Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 3 w Malborku
- Karolina Giedrys-Majkut, Centrum Edukacji Obywatelskiej
- Kobyliński Jakub – Prezes Zarządu EduKABE Fundacji Kreatywnych Rozwiązań
- Małkowska Marta – Wicedyrektor Autorskiej Szkoły KLANZY Liceum Ogólnokształcące w Białymstoku
- Nowak Józef – dyrektor Zespołu Szkoły i Przedszkola nr 1 w Kasinie Wielkiej
- Paprocka Dorota – wicedyrektor Zespołu Szkół Zawodowych w Barlewiczkach
- Shmelova Maria , Prezeska Fundacji To Proste
- Schmidt Daria – Prezeska Fundacji Szkatułka
- Stobiecka Dorota – prezeska My, Rodzice – stowarzyszenia matek, ojców i sojuszników osób LGBTQIA
- Szymielewicz Katarzyna, Prezeska Fundacji Panoptykon
- Wiatr Krzysztof – Dyrektor Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi nr 12 w Krakowie
- Wichniarz Marzena – Prezeska Fundacji Rodzice dla Klimatu
- Wójcik Dorota – prezeska Fundacji Wolność od Religii
- Zacholska Elżbieta – dyrektor Szkoły Podstawowej Nr 6 im. H. Sienkiewicza w Gnieźnie
