Cudu nie było… Tania wyszła ze szpitala z synkiem na ręku. Rodzice jej nie odebrali. Słońce majowe grzało, okryła się za dużą kurtką, w jednej ręce ściskając torbę z dokumentami, w drugiej poprawiając dziecko. Nie wiedziała, dokąd pójść. Rodzice wymusili na niej, by oddała dziecko do domu dziecka, ale ona, także wychowana w domu dziecka, przysięgła sobie, iż nigdy tego nie zrobi – bez względu na wszystko. Postanowiła jechać na wieś do babci, ale przypadkowe spotkanie z panem Konstantym G., starszym wdowcem z Warszawy, który okazał się być… jej dziadkiem, odmienia los samotnej matki i jej synka o imieniu… Saveliusz.