Mój mąż myśli tylko o sobie – zjada wszystko, nie zostawiając choćby kawałka dla naszego synka. Ciągłe kłótnie o jedzenie, chowanie smakołyków przed głodnym tatą, oskarżenia o egoizm i wsparcie teściowej: życie z Adamem, który uważa, iż skoro zarabia, wszystko mu się należy – choćby tort na urodziny zostawił tylko w kawałkach. Kredyt hipoteczny, ograniczony budżet, a ja muszę walczyć o każdy posiłek dla dziecka. Grożę rozwodem, a on skarży się mamie. Czy naprawdę przesadzam?