„Rafał, Rafciu, mamy bliźniaki!” – szlochała Kinga w słuchawkę.
„Są malutkie, po dwa i pół kilograma każdy” – mówiła przez łzy.
„Ale zdrowe, wszystko dobrze!”
„Na USG mówili, iż bliźniaki” – odpowiedział sucho Rafał. „Chłopcy?”
„Tak, chłopcy! Są przepiękni!”
Łzy szczęścia płynęły po jej twarzy.
Nareszcie trzymała w ramionach swoje dzieci.
Ciąża nie była dla niej łatwa.
Rafał, ojciec bliźniaków, początkowo nie chciał tego dziecka.
Pracowali razem – ona jako księgowa, on jako kierowca.
Nie było między nimi wielkiej miłości.
Byli po prostu młodzi i często się widywali.
Tak zaczął się ich związek.
Rafał niedawno zerwał z narzeczoną, Lidką.
Zdradziła go z ich wspólnym znajomym.
Zobaczył ją całującą się z przyjacielem w samochodzie.
Ślub odwołano od razu.
Mężczyzna szukał sposobu, by zapomnieć.
Kinga, dwudziestoletnia, naiwna, świeżo po technikum, trafiła na jego drodze.
Nie była popularna wśród chłopaków.
Rude, sterczące włosy, piegi na całej twarzy.
Wyglądała jak Pippi Pończoszanka.
Walczyła z nadwagą od szkoły.
Czasem wygrywała, czasem wygrywały ciastka.
Rafał był jej pierwszym poważnym chłopakiem.
Rzuciła się w ten związek całym sercem.
Na początku ukrywał ich relację.
Czekał na nią za rogiem biura.
Spotykali się nad rzeką, w parkowej altanie.
Ale w małym miasteczku nic się nie ukryje.
Znajomi zaczęli pytać o nową księgową.
Rafał, na złość Lidce, zaczął opowiadać o „wielkiej miłości”.
Plotki dotarły do samej Kingi.
Uwierzyła, iż to prawda.
Kinga mieszkała u ciotki, starszej samotnej kobiety.
Dzieliły małe mieszkanie.
Ciotka przywykła do spokoju, więc obecność siostrzenicy ją męczyła.
Ale pełne torby jedzenia łagodziły jej nastrój.
Gdy dowiedziała się o chłopaku, ucieszyła się – liczyła na powrót do samotności.
Zwłaszcza gdy znalazła test ciążowy z dwiema kreskami.
Zauważyła też poranne mdłości Kingi.
O ślubie dziewczyna nic nie mówiła.
To skłoniło ciotkę do działania.
Znała matkę Rafała – chodziły do równoległych klas.
Odwiedziła ją w sklepie, gdzie pracowała.
Marta nie wiedziała nic o nowej narzeczonej syna.
Nie znała choćby Kingi.
Wieść o ciąży ją zszokowała.
Rozmowa z ciotką wywołała awanturę w domu Rafała.
„Synu, mówią, iż masz narzeczoną!” – zaczęła matka.
„Myślałam, iż wciąż tęsknisz za Lidką!”
„Jaka narzeczona? Spotykam się z kimś, ale to nic poważnego!”
„Nic poważnego? Całe miasteczko już wie!”
„A po co jej ciotka przychodziła rozmawiać o ślubie?!”
„O ślubie? My o tym choćby nie mówiliśmy” – zmieszał się Rafał.
„Ty nie mówiłeś! A ona jest w ciąży!”
„Czas, żebyś mi ją przedstawił!”
Tak Rafał dowiedział się, iż będzie ojcem.
„Kinga, czemu mi nie powiedziałaś o ciąży?!” – zapytał później.
„Bałam się” – spuściła wzrok.
„Myślałam, iż nie zechcesz tego dziecka.”
„Co bym wtedy zrobiła?”
Rafał już nie mógł „nie chcieć”.
Cała rodzina już wiedziała.
Matka czekała na spotkanie z przyszłą synową.
Ciotka liczyła dni do wesela.
Kinga liczyła tygodnie ciąży.
A życie szykowało im wszystkim niespodziankę.
Bo w jej brzuchu rosły nie jedne, a dwa serduszka.
