plan wychowawczo-dydaktyczny 16.11-20.11.2026r.
„Opiekun zwierząt”
Klaudia Opielska
.– Tato! Tato! – wołała głośno Tola, biegnąc w przedszkolnej szatni do taty, który właśnie przyszedł odebrać dzieci. – Dzisiaj mieliśmy super gościa na zajęciach! – ekscytowała się dziewczynka, gdy w tym samym czasie pani przyprowadziła Tymka. – Tato! Muszę ci coś powiedzieć! – krzyknął chłopiec, jak tylko znalazł się obok taty. – Chyba choćby domyślam się co – odparł tata, mrugając do Toli.– No więc, ten leśniczy miał na sobie wszystko w kolorze zielonym! – ekscytowała się dziewczynka. – I przyniósł ze sobą zdjęcia zwierząt, które można spotkać w lesie! – kontynuował Tymek.– Pokazywał nam też domy zwierząt! – wtrąciła Tola. – Na przykład wiewiórka ma spiżarnię w dziupli, a niedźwiedź śpi w gawrze!– A jeż na zimę zasypia w liściach! – dodał Tymek, podskakując. – I mówił, iż zimą nie mają co jeść, bo wszystko jest przysypane śniegiem. – I wtedy, tato, ten pan leśniczy ma taki duży stół dla zwierząt, taki drewniany paśnik! – Tola rozłożyła ręce, próbując pokazać tacie jego rozmiar. – Sypie tam sianko dla saren, jeleni i dzików!– I ziarenka do karmnika dla ptaków! – Tymek kontynuował podekscytowany. – Żeby sikorki i wróbelki też miały co jeść! – Czyli leśniczy dba o leśne zwierzęta, żeby miały co jeść i gdzie się schować na zimę? – za pytał tata, udając, iż jest bardzo zaskoczony. – Tak! – rodzeństwo krzyknęło chórem. – On jest przyjacielem zwierząt! – Wiecie co? Skoro tak wspaniale opowiadacie o paśnikach i karmnikach, to może zrobimy coś razem? – zaproponował tata, mrugając okiem. – Gdy następnym razem odwiedzimy dziadków na wsi, to zabiorę was na spacer do lasu. Poszukamy tego paśnika. Co wy na to? – zapytał tata, a oczy Toli i Tymka rozszerzyły się z ekscytacji. – Naprawdę? – zapytała Tola z niedowierzaniem. – Będziemy szukać prawdziwego paśnika? – dodał Tymek, już wyobrażając sobie leśną wyprawę. – Tak! Poszukamy śladów leśniczego i jego zwierzęcych przyjaciół. Tylko będziemy musieli być cicho, żeby ich nie przestraszyć – szepnął tata. – To będzie nasza mała, leśna misja! I może uda nam się też znaleźć domy jakichś leśnych mieszkańców, jakąś norkę albo kotlinkę.– Już nie mogę się doczekać, jak powiemy o naszych planach mamie! – szepnęła Tola i wszyscy pomaszerowali do domu.
