Naiwne dzieci postanowiły pobawić się w niezależność, a skończyło się to długami i utratą własnego mieszkania.
Kiedy nasza córka wyszła za mąż, zgodziliśmy się razem z rodzicami zięcia, iż wszyscy im pomożemy z mieszkaniem. Ja z mężem mieliśmy trochę oszczędności, teściowie także. Połączyliśmy środki i spokojnie starczyłoby na niewielkie mieszkanie. Chcieliśmy im je kupić od razu, ale dzieci stwierdziły, iż chcą być samodzielne i poradzą sobie same.
Po jakimś czasie dowiedzieliśmy się, iż rzeczywiście kupili mieszkanie, i to trzypokojowe. Skąd wzięli na to pieniądze? Wzięli kredyt w banku, by sfinansować zakup. Kto miał płacić raty? Stwierdzili, iż sobie poradzą, bo ich na to stać.
Potem zamarzyli o samochodzie. Mieszkają przecież daleko od pracy i dojazdy komunikacją miejską są uciążliwe. Kupili więc nowy samochód prosto z salonu, oczywiście na kredyt. Choć radziliśmy, by wybrali jakieś używane auto, usłyszeliśmy tylko, iż są niezależni i lepiej wiedzą, co robią.
Następnie zapragnęli dziecka a najlepiej, by urodziło się za granicą. Dzięki temu mogliby uzyskać drugie obywatelstwo. Na poród też wzięli pożyczkę, żeby nasza wnuczka przyszła na świat w komfortowych warunkach i pod stałą opieką lekarza.
Córka urodziła. Zaraz potem zechcieli wyremontować pokój dla dziecka, więc po raz kolejny się zadłużyli. Gdy zapytaliśmy: kto to wszystko spłaci? Usłyszeliśmy to samo: sami damy radę, jesteśmy samodzielni.
Niestety, przyszedł pech zięć stracił pracę, a córka była na urlopie macierzyńskim. Pieniędzy zabrakło. Jak spłacać wszystkie kredyty? Poprosili nas, żebyśmy sprzedali naszą działkę pod miastem. Nie chcieliśmy, ale musieliśmy, by nie popadli w niewypłacalność. Niestety, i to nie wystarczyło.
Potem musieli sprzedać mieszkanie, a z czasem i samochód. Przenieśli się do rodziców zięcia. Teraz narzekają, iż nic nie mają na własność. Oczywiście, bo nie chcieli nas słuchać. Kredyty dalej są do spłacenia jeszcze kilka lat temu. Został tylko żal i łzy.
